Insan nefsi,guzel seylere bakmaya duskundur.
Goz,kalbin elcisidir.O'nun tarafindan vazifelendirilir.Guzel ve manzarali bir sey bulmussa,memnuniyet duyar.
Fakat goz,cogu defa kalbim basini belaya sokar.
Zira oyle guzellikler haber verir ki;ne hepsini elde etemeye
,ne de ayriliklarina tahammulune kalbin gucu yeter.

Bakislarini Allah'in izni haricinde saliverenlerin hasretleri,devamli olur.
Cunku bakmak,sevgiye netice verir.Ve kalb,bir alakaya sahip olur.sonra bu alaka kuvvetlenir;vurgunluk derecesine varir ve kalbi kaplar.Goz bakmaya devam ettikce,vurgunluk hali kablten ayrilmayacak bir sevgi halini alir.Sonra bu asiri sevgi aska doner ve cilginlik halini alir.
Artik kalb kole olmustur ve layik olmayana kulluk yapmaya baslar.
Butun bunlar bakmanin cinayetleridir.Bir emir iken bir esirdir o.

Kalb, dustugu haller icin,gozden dert yanar.Goz ise,"Ben senin memurundum,der.Bana vazife veren,sen degil miydin?

Butun bunlar,ALLAH'in sevgi ve bagliligindan bos kalan kalblerin belasidir.
Kalb ALLAH'i sevmek icin yaratilmistir.Bu yuzden sevgilisi "O" degilse,
kullugu baskasindadir.
iBN-i CEVZi

çok güzel bi konu gerçekten allah razı olsun abi..

Ya rab gerçekleri görmeyen gözden sana sığınırım...
Allaha razı olsun kardeşim...