Sessiz bir şekilde çekip gidiyorsun...
Ani bir sessizlikle geldin ve aynı şekilde hayatımdan çıkıp gidiyorsun...
Benim yüreğimin ağladığını bile bile gidiyorsun...
Peki ya verdiğin sözler;
Hani bir ömür boyu sürecekti???
Hani sen benimdin???
Hani bizi sadece ölüm ayırır derdin???
Bunların hepsi yalan mıydı??
Şimdi anlıyorumki sen hiç benim olmamışsın...
Ben öyle sanmışım,sensizlikle yaşadığımı bilmeden sen benimsin sanmıştım...
Şimdi ise başka kollarda...kimbilir kimlerlesin...
Benimde senle birlikte yok olacağımı düşünmeden çekip gittin...
Bense sadece arkandan bakakaldım ve hıçkırıklara boğuldum..
VE YOKOLDUM...
Gönlüme senin ani gidişinle saplanan şu acıyla birlikte bende yokoldum...
Her gece senin için ağlayan,şu satırları yazarken ölümü düşünen beni hiç Düşünmedin sen.ve gittin...
Canın sağolsun be gülüm...
Sen gitsende ben sensizliği bütün ruhumla taşırım merak etme...
Ve şimdi bende gidiyorum...
Sonsuzluğa...
Hani derdin ya;
Benim için canını bile feda edermisin diye...
Al canımı senin olsun be gülüm...
Ben gidiyorum...
Ruhumun iliklerine kadar işleyen sensizlikle beraber yokoluyorum...
Gidiyorum...birdaha dönmemek üzere...
Al canımı senin olsun...
BEN ÖLÜYORUM!!!

Werilen sözler gün gelir yalan olur...
Güwenmeyeceksin kimseye...