Yar…
Ne söylenir ki
Melal lal olurken,
Meram ar olmuş
Hasret firkatleşirken,
Elem sürur-u
Sabır olup susmuş
Halin ikliminde gam,
Endişeye koşmuş,
Her nefes sevdasıyla coşmuş


İnsan
Çok hassastır
Ve fakat idraki ve
İzanı mütehassıslaştırır
Edep kemaliyetle hazdır,
İlim ve irfanla bir niyazdır
Düşlemek için ne gerekir,
Düşünmek için merak
Nedendir, akıl bilgiye açtır

Sevmek
Kalbin ikramı
Ruhun fıtratı,
Aklın feyz-i ihsanı,
Hissin nidasıdır
Bilgi ne kadar kıtsa,
Edep bu bakımdan sakıtsa,
Asabiyet ve kabalık
Hevesin, nefisten
Nükseden kederin,
Umut olmaktan uzak
Hevanın çırpınışlarıdır

İnsan
Görgüyle olgunlaşır
Bilgiyle sırları
Esrar olmaktan çıkarır,
Kalbiyle tanır
Kalp her uzvu muvazeneye
Kavuşturan mihraktır,
Yalnız hak ile yol alır
Akıl, bilgiyi ikmal ettikçe,
İrade sahibi azimle ihsana
Ramsa, hakikatin dili olur
Sevdası henüz bu sinede
Gönül gibi sağdı coşkusu her
Dem sinenin hazzı iftihardır

Mustafa Cilasun