feyzullah hoca efendi (Kuddise Sirruh,gavs,kutup,s.5,clt.no5.bknz 37)den özlü sözler

NE ZAMAN “gölgeme” BAKSAM, GÖLGEMİN “Rad-15”i YAŞADIĞINI, TESLİMİYETİNİ GIPTA EDER; “YA RABBİ!! GÖLGEMİN SAMİMİYETİNİ BANA NASİP ET” DİYE DUA EDERİM...

İNFAK EDERKEN GÖNLÜMÜZDEN KOPAN PARÇANIN BÜYÜKLÜĞÜ “Cennetteki bahçemize yeni fidanlar dikilmesini sağlar” HELE DE VERECEKLERİMİZ “SEVDİKLERİMİZDENSE...”

İMANIN ONAYLADIĞI “bilgi”, PRATİĞE YANSIR. BİLGİ ÇOK “amel” AZ İSE İMANDA PROBLEM VAR DEMEKTİR. PROBLEMLİ İMANLI DA, ATEŞTE “zebanilerle dans eder.”

AİLEMDEN HERHANGİ BİRİLERİ NE ZAMAN “CENNETLE ARAMA GİRMEK İSTESE” ONLARA “Mearic-11-14”ü HATIRLATARAK “KENARA ÇEKİLMELERİNİ” TALEP EDER. “ISLAH OLMALARI İÇİN” DUA EDERİM.

ÖMRÜMÜZ üç kutu İÇİNDE GEÇİYOR “Ev, araba ve işyeri” KARANLIK, BUZ GİBİ VE DAR OLAN 4. KUTUDA SON BULUYOR. BU KUTUYU YA Huriler AÇAR YA DA Zebaniler...

NE ZAMAN “günah” İŞLESEM ŞEYTANIN BİR SIFIR ÖNE GEÇTİĞİNİ BİLİR, GOLÜ “TÖVBE VE SALİH BİR AMEL İLE” İPTAL ETMEYE ÇALIŞIRIM.

ÖLÜME HER YER, “Aynı uzaklıktadır.” SAVAŞA KATILMAKLA ÖMÜR “kısalmaz”, SAVAŞTAN KAÇMAKLA DA ÖMÜR “uzamaz”. İNSAN “eceli” İLE ÖLÜR.

NE ZAMAN “uyumaya” ÇALIŞSAM (ZÜMER-42) AKLIMA GELİR. “Ya dönmezse?” “DİYE DÜŞÜNÜR” “GÜNAHLARIMIN AFFI İÇİN TÖVBE EDER”, YORGANIMI ÜSTÜME ÇEKERİM.

SAHABELERİN İMANLARINI ARTIRIP BAYRAM YAPTIĞI SAATLERİ “UYKU İLE KATLETMEMİZ” GÜNAH OLARAK YETER BİZE.

AHİRETTE, AİLENİZDEN SEVAP İSTERKEN; SİZLERE “zırnık” VERMEYECEKLERİNİ BİLİYOR MUYDUNUZ?

NEZAMAN “zenci” GÖRSEM, KAYA ALTINDA YÜKÜMÜ HAFİFLETEN “Bilal” AKLIMA GELİR. YA RABBİ!! SEN, EHED! EHED! DİYEN ŞEHİD’E VERDİĞİN İMANI BANA DA VER DİYE DUA EDERİM.

BAŞIMA BİR MUSİBET GELDİĞİNDE “Rahatlamanın” REÇETESİNİ “Tegabun-11” ADRESİNDE BULURUM. HEM SABREDEREK “Ecir” ALIRIM HEM DE GÜNAHLARIMIN “Döküldüğünü” HİSSEDERİM.

KOCASINI “Cihad”a GÖNDEREN BİR KADININ YAKINLARI; “KOCAN ŞEHİD OLDU DİYELİM. ÇOCUKLARINIZA KİM BAKACAK?” DERLER. KADIN DA; KOCAMI RIZIK VERİCİ OLARAK GÖRMEDİM HİÇ, DER.

NE ZAMAN “İki ayaklı kur’an” GÖRSEM, KENDİMİ “tozu alınmış” AYNA KARŞISINDA HİSSEDER KUSURLARIMI GÖRÜP, TEDAVİ ETMEYE ÇALIŞIRIM.

Ayetler tablosu” GÖKYÜZÜNE BAKTIĞIMDA “Mülk-3”ü KULLANARAK RABBİM İLE “Diyalog”a GEÇERİM, GÜCÜNÜ ZİKREDER, “secde” EDERİM.

ALLAH’IN “azabına” KAVUŞTU DENİLEN HİÇBİR CENAZE NAMAZINA ŞAHİT OLMADIM. BİRİLERİ BUNLARA ALLAH’IN “azabı”NIN DA OLDUĞUNU HATIRLATSIN.

GIYBET YAPMAK İSTEDİĞİMDE; haşeratlar sofrasına KONUK OLMUŞ; KARDEŞİMİN CESEDİNİ YEMEKLE MEŞGUL OLUP “kurtçukların ekmeğiyle” OYNAYACAĞIM AKLIMA GELİR; SUSARIM.

NE ZAMAN TARTIŞMAK İSTESEM HAKEMİN VE KAZANAN TARAFIN “şeytan” OLDUĞUNU DÜŞÜNÜR, TARTIŞMAYA NOKTA KOYANIN “malı götürdüğüne” İNANIRIM.

DELİ, KÖR, SAĞIR VE TOPAL GÖRDÜĞÜMDE; DİKKATİMİN ÇEKİLDİĞİNİ DÜŞÜNÜR, “SANA VERDİĞİM NİMETLERİ GÖRMEN İÇİN ONLARI SAKAT YARATTIM” DİYE BİR SES İŞİTİRİM.

NE ZAMAN kabre GİTSEM; ÖLENLERİN BENDEN FATİHA TALEP ETTİKLERİNE ŞAHİT OLUR; “SİZE ne faydası OLACAK?” DİYE SORARIM. BAĞIŞLANMALARI İÇİN DUA EDER UZAKLAŞIRIM.

SÜNNETİ savunmak, DİN’DE DELİL OLDUĞUNA İNANMAK DEMEK DEĞİLDİR. SÜNNET: yaşanarak SAVUNULUR ANCAK...

NE ZAMAN BİR YAHUDİ GÖRSEM, AKİDEMİN TÜYLERİ DİKEN DİKEN OLUR. HER DİKENİM KURŞUN OLUP YAĞMAK İSTER; PEYGAMBER KATİLLERİNE...

CENNET YOLU MUHTELİF DİKENLERLE DOLUDUR. GÜLLERLE DONATILMIŞ TÜM DİKENSİZ YOLLAR CEHENNEME ÇIKAR.

NE ZAMAN “gölgeme” BAKSAM, GÖLGEMİN “Rad-15”i YAŞADIĞINI, TESLİMİYETİNİ GIPTA EDER; “YA RABBİ!! GÖLGEMİN SAMİMİYETİNİ BANA NASİP ET” DİYE DUA EDERİM...