Sad Suresi 41:
"Kulumuz Eyyub'u da an. Bir zaman o, Rabbine şöyle nida etmişti: "Meşakkat ve acı ile bana şeytan dokundu."

Selam
Kuranın genelinden çıkardığım sonuca göre Şeytanın İnsan üzerinde fiziksel bir tesiri yoktur. Sadece kendisine uymaya meyilli olan kişileri vesvese ve fısıldamak yoluyla saptırarak zarar verir. Ama Hz. Eyüp ile ilgili yukarıdaki ayette anladığım kadarıyla Şeytanın Heyüp A.S'a fiziksel olarak da zararı dokunmuş. Şeytandan kaynaklı sebeplerle sıkıntı verici bir hastalığa kapılmıştı. Daha öncesinde de servetiyle ve ailesiyle ilgili de zarar görmüştü diye hatırlıyorum.


Bu ayetlerden Şeytanın kendine uymayanlara herhangi bir tesiri olamayacağını anlıyorum...
15:42 - "Sana uyan azgınlardan başka, kullarımın üzerinde hiçbir nüfuzun yoktur."
16:99 - Şüphesiz ki iman edip de Rablerine tevekkül edenler üzerinde o şeytanın hiçbir nüfuzu yoktur.
16:100 - Şeytanın nüfuzu, ancak onu dost edinenlere ve Allah'a ortak koşanlaradır.
17:65 - Doğrusu benim (ihlaslı) kullarım üzerinde senin hiçbir hakimiyetin yoktur. Vekil olarak Rabbin yeter.


Sonuçlandıramadığım detay şudur: Şeytan fiziksel zarar veremez ise Eyüp A.S'a olan nedir. Ya da şeytan fısıldamaktan daha fazla fiziksel hastalığa da sebep olabiliyor muymuş?

a.selam.
Burada Şeytanın zarar dokunmasını şöyle anlamalıyız;
Hz.Eyyüp çok ağır bir imtihan içinde ve bu imtihan uzun bir süre devam ediyor. Hz.Eyyüb'ün de hastalığın uzun sürmesi, acılarının artması ve imtihanının uzaması üzerine şeytanın verdiği vesvese oluşuyor. Bu vesveselerden Hz.Eyyüb rahatsız olup nida ediyor.
Başka ayetlerde de benzer durumlar geçer. Mesela ;
Bakara 214 'te " Sizden önce gelip geçenlerin hali başınıza gelmeden cennete gireceğinizi mi sandınız? Onlara öyle bir yoksulluk, öyle dayanılmaz bir zorluk çattı ve öylesine sarsıldılar ki, sonunda elçi, beraberindeki mü'minlerle; "Allah'ın yardımı ne zaman?" diyordu. Dikkat edin. Şüphesiz Allah'ın yardımı pek yakındır. "

Peygamber ve beraberindekilerin imtihanın zorluğundan ' ya Rabbi yardımın ne zaman' demişlerdir.

Selam.

Şeytanın insan üzerinde zorlayıcı bir gücü yoktur.
Eğer olsaydı herkesi çok rahat yoldan çıkarabilirdi.

Eyyub peygamberi o halde,
yakın çevresinden biri,
mesela iş ortağı getirmiş olabilir.

Değilse Eyyub peygamber kendi düşüncesizliği / hataları ile o hale gelmiş olabilir.

Eyyub peygamber uğradığı kayıplar karşısında hırsa kapılmış,
tekasür peşinde koşarken işleri iyice ters gitmiş ve iflas etmiştir.
Sonuçta yakınları çevresinden uzaklaşmış
ve kendisi de düştüğü bunalımlar neticesinde
fiziksel ve zihinsel hastalıklara yakalanmıştır.

* En doğrusunu Allah bilir.