Ey Nefsim, Bil ki hayat sandığından da kısa !
Ey nefsim, bil ki hayat sandığından daha kısa, daha yalan ve ölüm sandığından çok daha yakın. Ve sen koskoca kâinatta bir nokta dahi olmadığın gibi, hiç terk etmeyeceğini sandığın dünyan ve hayatın da kâinatın ömrü yanında bir hiç. Milyarlarca yılda senin 60-70 yıllık ömrün nedir ki?
Öleceğin zaman bunu çok iyi idrak edeceksin. Ama önemli olan şimdiden idrak etmen.
Onun için zamanda yolculuk yaparak senin ölüm gününe gidelim. Yarın da ölecek olsan yüz yıl Sonra da ölecek olsan o anı yaşayacağın kesin!
Evet… Takvimler ../../20..'i ve saatler ..:..'i gösteriyor!! Ölmene sadece 3 saat kaldı!! “Boşuna uğraşmayın, ben ölüyorum” diyorsun.
Sonra onların telaşlı ve endişeli bakışları arasında, hüzün dolu bir tefekküre dalıyor, hayatını film şeridi gibi gözünden geçiriyorsun: “Hayatımın en mutlu anları yalan oldu şimdi. Yediğimden, içtiğimden ve başka zevklerimden eser kalmadı. Şimdi ise bütün bunların hesabını vermeye gidiyorum…. Üstelik Allah’ın (c.c.) beni kendilerinden mes’ul kıldığı eşim ve evlatlarımın benden Sonra yaptıkları her günahın hesabını da vereceğim. Onlar sefa sürerlerken yaptıkları günahların azabını anında çekmeye başlayacağım kabirde. Keşke Rabbimin dediği gibi yaşasaydım ve ailemi de o yönde eğitseydim. İşte dünyayı bırakıp geldiğim yere, Rabbime dönüyorum. Rüya sona erdi, şimdi gerçeğe gidiyorum. Ne kadar aldanmışım?"
Sonra onların ağlamalarına bakıyor ve şöyle diyorsun kendi kendine: “Ağlayın bakalım, ne de olsa bu da yalan olacak. Birazdan yıkayıp kabre koyduktan Sonra beni yapayalnız bırakıp geri döneceksiniz. Birkaç gün sürekli, birkaç ay zaman zaman ağlayacaksınız. Daha Sonra bir kaç yıl boyunca da arada bir hatırlayıp üzüleceksiniz. 30-40 yıl Sonra ise torunlarım adımı zor hatırlayacaklar. Kabirde unutulup gideceğim. Yani hiç ayrılmayacak gibi yaşadığım şu dünyada hiçbir izim kalmayacak. Aah meğer ne kadar yalanmış bu dünya! Peygamberimin buyurduğu gibi “yolcunun bir ağaç altında konaklanıp dinlendiği kadar”mış. Peki, ben bu hayatı neden sadece kendi arzuma göre yaşadım da, kendinden geldiğim ve eninde sonunda bugünkü gibi O’na döneceğim Allah’ımın istediği gibi yaşamadım. Şimdi ne yüzle varacağım huzuruna ve nasıl hesap vereceğim! Aah ben ne kadar aldanmışım!"
Ölmene sadece 1 dk. kaldı. Geri sayım başlıyor: 60 saniye, 50, 40, 20, 10, 3,2,1 saniye...
Ve son nefes !!!
Veriyor ama alamıyorsun!!!
Sevenlerinin ağlaşmalarını ve çığlıklarını ardında bırakarak gidiyorsun buradan.
Yıkandıktan Sonra tabuta konup camiye, namazın kılındıktan Sonra kabre götürülüyorsun. Hem de alelacele. Yoksa kokacaksın ve en sevdiklerin naaşından iğrenecekler.
Dünyada seni incitmeye kıyamayan evlatların koyuyorlar seni o daracık çukura. Sonra onlar, evet onlar atıyorlar toprağı senin üzerine. Son olarak bakıyorlar sana, yaşlı gözlerle. Sonunda cansız bedenin gözlerden kayboluyor. Aaah! Demek son böyleymiş!
Sonra herkes ayrılıyor, birkaç sevenin dışında. Onları da diğerleri zorla, sürükleyerek götürüyorlar. Orada bırakılsalar bile kaç saat veya kaç gün daha bekleyecekler ki?
Evet, yapayalnız bırakıp gidiyorlar seni o karanlık yerde. Ve dönüyorlar yalan dünyalarına… Senin de bir zamanlar yakınlarını gömüp döndüğün gibi yalan dünyana!
Artık gerçekler daha net, gözlerin daha keskin şimdi! Ve anlıyorsun derinden, kendine ne kadar yazık ettiğini!
Seni o çukura koymadılar aslında. Milyarlarca yıl, hatta ebediyete kadar devam edecek uzun bir yolculuğa gönderdiler.
Bakalım nasıl geçecek yolculuğun, nelerle karşılaşacaksın?
Acaba dünyada yaptığın nelere sevinecek, neler için âh vâh diyeceksin.
Ey Nefsim, Bil ki hayat sandığından da kısa !
Ve aŞk İnsanın aLnına Dokundu !
SubHane RabbiyeL aLa...
SubHane RabbiyeL aLa...
Bunu ilk beğenen sen ol.