İslam dini evliliği bir çok hikmete binaen meşru kılmıştır. Zina ve fuhuşa sebep olan fiillerden korunması, aile sevgisi ve saadetinin kurulup neslin devam etmesi için toplumda temiz bir hayatın yaşanabilmesi için evlilik müessesesine önem vermiştir. Bu nedenle evliliğin insanın bulunduğu hallere göre bazı hükümleri vardır. Bu hükümler şunlardır:
Sünnet olan evlilik: Evlilik ihtiyacı duyan ve evlenmenin masraflarını ve nafakayı temin edebilecek güce sahip olanlar için evlilik sünnettir. Ama bu şartlara sahip olup zina ve fuhşa girme tehlikesi varsa o takdirde o kişinin evlenmesi vaciptir.
Mekruh olan evlilik: Evlilik ihtiyacı olup evlilik masrafı ve nafakayı karşılama gücüne sahip olmayan kişinin evlenmesi mekruhtur.
Terkedilmesi efdal olan evlilik: Nafaka ve masrafını temin edebilece durumda olup ama kendini ibadet ve ilim tahsiline vermesi ile birlikte evlenme iştiyakı olmayan bir kimsenin evlenmemesi daha faziletlidir.
Kadı Ebu Şuca , Ğayet ül-İhtisar ve Şerhi ,