yaşıyor muyum hala...
Mavilerden bir taç koyacağım saçına
uzaklık harflerinden örülü..
Büyümeyen bir uzaklık bekliyor hesaplar
kaybolmuş yaprakları gönlüne sarda gel...
dalgın olurmuş uzaklıklar bazen özlem
uyanmaya ateşler sarılır
ağlatmanın hayalini özlem sayar her dönüş bilir misin
yetişmek son doğusuymuş ömrümün
sırlar hep uzakta..
Uzaklığa kıyan cephelerde özleme
hasret süngülü bir cenk yakışır...
benden geçer mi uzaklığın
göçer mi özlem yazılı tabelaların şehrinden rüzgarlarla
tanıdığım uzaklıkları delice kurşunluyorum
hedefini gözetlemeden şimdi
çat pat bir cümleyle,buruk,kırık ,yamalı ,tuhaf
Korkuların arasına yerleştirdim uzaklığını
uzanacak ellerle dönecek utangaçlığım
kor bir müdafadır uzaklık arz edilmiş beyanı
cümlelerim tiryakisi olmuş uzaklıkların her açılışına
daveti benden,çiçekleri senden
içinde kavuşmak kokusu
çağrım