EN KÂR'LI ŞiiR

Hünkâr gönül köşküne "şeytan" denen hilekâr
Cüretkâr, Yaradan’a, çatar olmuş; kâr sayıp.
İsyankâr tezgâh kurmuş, rağbet görüyor inkâr
Tövbekâr, günahlardan, tadar olmuş; kâr sayıp.

Davetkâr dualara EL MUCÎB hep lütufkâr
Azimkâr kullar için, toprak dahi hizmetkâr
Sanatkârım diyenler kâinatı tahripkâr
İhmalkâr miskin, gâfil; yatar olmuş, kâr sayıp!

Tamahkâr, nefse esir, âh çekiyor günahkâr
Tatminkâr haddi aşmış fukaradan talepkâr
Tehditkârın elinde kana doymuş zülfikâr
Riyâkâr edebini, satar olmuş; kâr sayıp!

Sahtekâr maskeliydi; sandım ki dost, bir şikâr
Sitemkâr gezer oldum, giz olunca aşikâr
Efkâr bastı gönlümü, dilim hüzne bestekâr
Ziyankâr, aşa haram, katar olmuş, kâr sayıp.

Mecit AKTÜRK