En çok inandığım şey liberal, hümanist, demokrat ve (laiklik/çağdaşlık anlamında) seküler dünyadır. Bu evrensel değerler insanın kendisini değerli hissetmesini sağlar. 21. yüzyıla kadar dünyanın genelinde bu değerler önemseniyordu. Fakat terör belası güvenlik kaygılarını bunların önüne geçirdi. Korkarım dünya bir daha bu evrensel değerler üzerinde mutabakat sağlayamıyacak. Bu değerler de aslında Y. N. Hariri'nin dediği gibi bir dindir. İlla Tanrı ve ahiret fikrini savunması gerekmez, bunlar da bir dinin (aydınlanma dininin) amentüsüdür ve özünü Hristiyanlık'tan almıştır. Dünya artık bu gerçeği biliyor ve bu evrensel değerlere batı hristiyan kültürünün bir parçası veya uzantısı olarak bakıyor. Oysa bu tam doğru değil çünkü bu evrensel değerleri savunan rönesans hümanistleri müslüman aydınlardan da etkilenmiştir. Yani liberal, demokrat, hümanist ve laik dünya sadece hristiyan kültürüne mâl edilemez. Eğer bu değerleri kaybedersek 21. yy'ın şafağında yakaladığımız küresel barış ve insani gelişmişliğimizi kaybedebiliriz. Ancak dini, etnik ve kültürel konularda ılımlı olmayı ve radikalizme boyun eğmemeyi başarabilirsek bu dar boğazdan geçebiliriz. Herkesi daha hassas olmaya davet ediyorum.

Bu değerleri hangi ölçüde savunduğunuzu anlayamadım.
Bahsettiğiniz gibi Hümanistler bu değerleri Müslümanlardan da etkilenerek şekillendirdiyse, bizim de bu değerleri Müslümanca değerlendirip şekillendirmemiz gerekmez mi?
Ayrıca Batı şu an bahsettiğiniz son haline kendisinin getirdiği değerleri hangi ölçüde uyguluyor hatırlayalım mı?

İnsan hakları - Batılılar insan, diğerleri sanırım köle. Onun için olsa gerek insan haklarından yararlanamıyorlar. Hatırlayalım; Irak ve Suriye'de kitleler imha ediliyor. Buna karşı çıkılmıyor. Petrol aşkına normal bunlar. Fransa'da iki kişi öldüğünde liderler ayağa kalkıp bir araya geliyor. Çünkü yüzlerce köle ölebilir ama iki insan ölürse insan hakları ihlal edilmiştir.

Laiklik - Fransa'da devlet dairelerine başörtülü girmenin altı aydan başladığı, minarelerin kapatıldığı bir olgu.

Her bir kelime için ayrı ayrı açmak istemedim. Söylemek istediğim şey, bizi dostça, dürüstçe yaşamaya ittiğini iddia ettiğimiz bu değerler nasıl oluyor da bize zarar veriyor? Bir Müsülman'ın "İnsan merkezli Hümanist" pencere yerine "Kul merkezli Vahye dayalı " pencereden bakması gerekmiyor mu?

Küresel barış derken yarıküreyi ifade etmek istediniz sanırım. Çünkü o barış niyeyse Arap topraklarında yok. Bosna'da hala yok. Doğu Türkistan'da yok. Afrika'da yok. Oldu koruyalım desem şimdi, kendimden utanacağım

Yanlışın bir yönüne değindiğinizi düşünüyorum. Ancak diğer yönünü de görmezsek eksik kalacağımızı düşünüyorum.
Bu sebeple bu yazıyı bu bahsettiklerinizi tiye almak için mi yazdınız yoksa gerçekten mi savunuyorsunuz anlayamadım?