Eğer tek bir dilek hakkım olsaydı yürüyüşe çıkmayı dilerdim." Tekerlekli sandalyede, dökülmüş saçları, omzundan düşen gri t-shirt ile kameralara bu sözleri söyleyen kişi 12 yaşında bir çocuk. Perdenin diğer tarafındaki ise gözyaşlarına boğuluyor.
Kanser hastalarının son dileklerinin yer aldığı bir filmde konuşan Cristina "Beni en çok mutlu eden şey yüzüme havanın dokunması" diyor.
İki sandalyesi olan bir odada çekilen filmde hastalar birbirlerini göremeyecek şekilde bir odada oturuyorlar ve birbirlerinin sözlerini duyuyorlar. Kameraya konuşan hastalar ve hasta olmayanlar soruya cevap veriyor, "Tek bir dilek hakkınız olsaydı ne dilerdiniz? Sizi ne mutlu ediyor?"
Sağlıklı insanlar bu soruya "Yunan adalarına gitmek istiyorum, New York'da gazetecilik yapabilmek istiyorum, Sahra Çölü'nü görmek istiyorum." gibi cevaplar verirken, kanser hastalarının cevapları çok daha dokunaklıydı.
Hastalar bu sorulara, "Bir çiçeğin renklerine bakmak istiyorum", "Dünyada hastalığın kalmadığını görmek istiyorum", "Ailemin üzülmeden yaşamalarını istiyorum" gibi cevaplar verdi. Kendi yanıtının ardından kanser hastasının yanıtını duyan genç kızlardan bir tanesi gözyaşlarına boğulurken, film çekimine katılan diğer insanlaın ise cevaplardan sonra çok utandığı gözlendi.
İspanya'da bulunan Association of Adolescents tarafından yapılan film sağlıklıyken mutluluğun değerini bilmediğimizi anlatmayı hedefliyor.

yine çok duygulandım RABBİM şifalar versin tüm hasta olanlara, deva versin dertli olanlara, eda versin borçlu olanlara.ALLAH razı olsun

Allahu teala tüm hastalara şifa versin.Amin.

öyle bir hakkım olsaydı kıyametin kopmasını çok çok çok isterdim...

çok güzel,çok anlamlı,çok düşündürücü


eğer tek bir dilek hakkım olsaydı, bunu içten söylüyorum...

ALLAH afetsin nefsimden dolayı...müslümanları öldüren zulm edenlerin bu dünya da yok olduğunu görmek isterdim....özellikle filintin halkına,myammar halkına zulm edenlerin acılar içinde kıvrandıkları görmek isterdim...

Teşekkür ederim kardeşler
İnsan şu dünyaya ebedi kalacakmış gibi bakmasa, hayatın küçük detaylarını farkedebilecek ve onlarla daha mutlu olabilecek ama tam tersi bir durumda dünyaya dair büyük hedeflerimiz var ve onları odaklanarak küçük şeylerin farkında bile olamama hastalığına yakalanmışız...

insan ihtiyaçlarının büyümesi,kibirin esaretin alçaklıgın gafletin dalaletin toplumumuzda yaygınlaşmasıyla öylesine şeyleri unutuluyor ki:

bırakın küçük şeylerin farkında olmayı haşa aslımız unutuluyor kitabımız yaratanımız unutuluyor...

böylesi bir dünyada ben ancak ve ancak kıyametin kopmasını dilerim en kısa sürede...