Bütün peygamberler, hilkaten insanların en güzeli ve en mükemmeliydi. Peygamberimiz -sallallahu aleyhi ve sellem- de bütün insanların ve bütün peygamberlerin en mükemmeliydi. Allah Teâlâ, onu emsalsiz ruh güzelliği ile birlikte eşsiz bir hilkat ve güzel bir surette yaratmıştı. Nitekim kendileri bunu şöyle ifade buyururlar:
- Allah gönderdiği bütün nebilere güzel ses ve güzel yüz lütfetmiştir. Sizin peygamberinizi de güzel sesli ve güzel yüzlü olarak göndermiştir (42).



1. Konuşması ve Gülmesi:
Peygamberimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-'in konuşmaları tatlı ve te'sirli idi. Söz söyledikleri zaman gür ve yüksek sesle, kelimeleri tane tane söylerler, hattâ dinleyenler sözlerini ezberleyebilirlerdi. Sözlerini umumiyetle üç defa tekrar ederler, konuşmaları esnasında başlarını yukarıya kaldırırlardı. Kimseye fena söz söylemez ve kimsenin sözünü kesmezlerdi. Boş söz asla konuşmazlardı.
Peygamberimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-'in ilk zevceleri Hz. Hatice -radıyallahu anha- validemizin ilk kocasından "Hind" adında bir oğlu vardı. Hind - radıyallahu anh- iyi bir hatipti. Hz. Hasan -radıyallahu anh- bir gün Hind -radıyallahu anh-'e:
- "Resul-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem-'in konuşma tarzı nasıldı?" diye sormuş.
Oda:
-"Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem-, dâima düşünür ve sükûtu ihtiyar ederlerdi. Lüzum hâsıl olmadıkça konuşmazlardı. Konuştukları zaman da her kelimeyi açık ve fasih olarak söylerlerdi. Elleriyle işaret ettikleri zaman bütün kolunu kaldırırlardı. Bir şeye taaccüb edince elinin içini çevirirlerdi. Bazen bir şey söylerken iki ellerini birbirine çırparlardı. Söz esnasında lâtife ederek gözlerini öne indirirlerdi. Nadiren güler, fakat ekseriya tebessüm ederlerdi." (48)
Bazı rivayetlere göre de Peygamberimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-, hiç bir zaman kahkaha ile gülmemişlerdir.
Resûl-i Ekrem -sallallahu aleyhi ve sellem-, hiddetli hallerinde de normal zamanlarında da dâima hakkı söylerlerdi. Kendileri güzel konuşurlar ve güzel konuşmayanlara da iltifat etmezlerdi. Konuşulması ve anlatılması gereken bazı şeylere kinaye yolu ile işaret ederlerdi. Kendileri sustukları zaman ashabı konuşurlardı.

Allah razı olsun..