Yar…
Şayet ihsan
Edeceksen acıma
Halimin sefilliğine bakarak
Sende diğerleri gibi aldanma
Ruhunla barışık anla ve kalbinin
İtminanlığında hakkaniyet varsa

Nefesler
Sahibine kefildir
Kuvvet, kudretin temsili
Rengidir ve emaneti sermayedir
Kim kendini bilir ve ruhuyla
Müşterekliği kavileştirir hakka erişir

Teslim
Edilen har bahanedir
Öteler kimler için vuslatın
Namütenahi umutlar hazinesidir
Hayat her iki âlem içinde
Gerekçeli bilinçtir, hukuka riayet erktir

Yıllar
Öncesini şöyle bir an
Kalan anlar şimdilerde
Korkulara mı yeksan, ne olur
Muhabbetle nazar edebilmeyi
Hakkıyla anlayarak coşsan

Kalbinden
Hasrettiğin tebessüm
O kadar bereketlidir ki keşke
Kanaat getirerek nefeslensen
Serdettiğin ihsanı hakkıyla bir
Bilsen ve inayet için ruhunu versen

Aşkın
Ritüelleriyle temaşa etsen
Sabrın güzelliğine erişerek
Himmeti azimet olarak hasretsen
Her kim olursa olsun iyiliği
Yüceltsen ve sevginle aciz ruha erişsen

Varlık vaat
İçinde yakınlık mı?
Hissiyat mor salkımların
Ahuyla yüzleşen sefil bir tanıdık mı?
Tensel hazlar ne olur söyle
Aşk mı yoksa avuntular içinde anılandı

Bir bak
Etrafına neler oluyor
Nefeslerin boğuculuğu ruhunda
Ezaya dönüşüyor ve kokuyor
Oysa kutsiyet nefesin şiddetinde
Ki güzelliğin rıza ölçeğinde kovuyor

Neden
Kendini ispatlamak istiyor
Etrafına alaycı nazarlarla pes
Ettiriyor ve edebide hiçliyor
Kim av oluyor ve avcı kendini
Kandırarak ruhundan habersiz kalıyor

Ey yar
Cananı kalbinde ara
Her ne kadar bahaneler
İçinde solusan da dönüş mutlaka ona
Lakin ne olur bir solukta korkma
Ve kimliğindeki hikmeti arayıp yokla

Zalim
Sadece döven deldir
Hakları gasp eten kepazenin
Sadece renklerinden bir ölçüdür
Ruhunun ve kalbinin dirliğinden
Habersiz olan emaneti canda küçülür

Mustafa Cilasun