ışıksızlık özlemi duyuyor gözlerim
geceler artık sabaha çıkmıyor
her gün kendince dönüp giderken
özlemim artık huzur bulmuyor

yalın ve sade bir ölüm istiyorum
örtüsünü açmış olmalı hakikat
ve bu hakikatle haşr edilmeli
kitap olup okunmalı kainat

yükseklerde süzülmeli ala şahin
çok yüksekte ululardan olmalı
bazen hep olurya tek nefes
bir kuş olup aydınlığı vurmalı

gece katran renkli kandillere sığmalı
ve tek lahzada ışıkları sönerken
güneşin kavuştuğu sabah rüzgarı
bir kuş olup acı acı öterken

ötelerden gelmeli bana can
bu kara yazgı artık bitmeli
bu bedeni tek ol ile yaradan
usul usul ecel gibi gelmeli

hado77