[i]Dünyevîleşmenin ölçüsü ve görüntüsü nedir? Böyle bir ayrımın kesin hatları, belirgin ifadesi, kalıplaşmış şekli var mıdır? Kesreti elde etmek onda boğulmayı zarurî mi kılar, az şeyle de dünveyî olunmaz mı?

Aklın ve kalbin uhrevî olmayan düşünce ve isteklerle işgalidir dünyalaşma… Kalp kabının çürük şeylerle dolmuşluğu, zihin zeminin sinek istilâsıyla kapanmışlığıdır… Lâtifelerin lezzet arzusuyla uyutulmuşluğu, düşüncelerin zevk zoruyla zapt edilmişliğidir…

Fikrin haz ve şehvetle esareti, idrakin sığ hislerle boğulmuşluğudur… Sırrın sahi olana kapanması, gönlün dün ve yarından habersiz bugüne hapsolmuşluğudur…

Düşüncelerde doğar, duygularla beslenir, sonrasında hayata yansır dünyalaşma… “Ben” böbürlenmesi en belirgin ifadesidir; ben yaptım, ben başardım, ben hallettim, ben olmasaydımlı sıralanan saçma sözler…

Sadece lüks evlerde oturmak, lüks elbiseler giymek, lüks yemekler yiyip lüks arabalarla sayfiye yerlerinde seyahat etmek değildir dünyalaşma… Bunları elde edemeyenler de dünyaya sırt çevirenler değildir; elde etme niyeti ve arzusunu taşıyanlar, bir fırsatını bulursam böyle yaparım diyenler de dünyevîdir…

Kesreti kalben terk edebilmektir uhrevî olan; zihni tefekkürle zenginleştirmek, lâtifeleri bâkî olana yönlendirmek, şuuru şükürle doldurmak, vicdanı konuşturmak, hayali arındırmaktır… Gözü haramdan muhafaza etmek, kulakları kem kelimelerden korumak, nazarı çoklukta dağıtmamak, konuşurken hayırdan başka bir şey konuşmamaktır uhrevî olan… Dünyanın göz kırpmasına aldanmamaktır aklı kullanmak, kaybolup gidenin arkasından koşup gitmemektir gönülden sevmek…
Hikmeti muhabbetle karmak, iman gözlüğüyle hadiseleri ibretle seyretmek, uhuvvet ellerle mü’min kardeşine sarılmaktır uhrevî olan… Mahlûkata şefkatle muâmele etmek, Hâlıkına şükür ve hamdle ibadet etmek; dünyanın esmâya ve ahirete bakan yüzünü bulmak; hayatın hakikîsi, hakikatin hayatı… Fitnelerden kaçmak, dünya ve ahiretin hasenesini aramak, akıl-kalp-nefis dengesini kurmak; sonsuzluk yolcularının bir gölgelikte buldukları saadet…

Dünya; geçici, değişken, kısa, bîkarar, kederlerle dolu… Fakat daimînin izini taşıyor, devamlılığa dönüyor, karardade bir denize akıyor, kemale koşuyor… Esmâ cevelangâhı, ahiretin mümbit bir mezrası… Bu yönüyle bakılırsa dünyevîlikten korunmuş, uhrevîlik kazanılmış olunur…

Bol, bereketli kazançlar duâsıyla...[/i]

Sevgili kardeş SIDAR,

Bu yazı size mi ait yoksa alıntımı bilmiyorum,ancak affınıza sığınarak,bu yazı hakkındaki görüşlerimi kısaca iletmek isterim.

Yazıyı okudum,beğendiğimi söyleyemem,miskinler tekkesi beyannamesi gibi bir yazı.

DÜNYEVİLEŞME :

Alıntı:Sadece lüks evlerde oturmak, lüks elbiseler giymek, lüks yemekler yiyip lüks arabalarla sayfiye yerlerinde seyahat etmek değildir dünyalaşma… Bunları elde edemeyenler de dünyaya sırt çevirenler değildir; elde etme niyeti ve arzusunu taşıyanlar, bir fırsatını bulursam böyle yaparım diyenler de dünyevîdir…

Şeklinde böyle tarif edilmiş.Bu çok yanlış.Kişinin dünyevi yaşamında da
İSLAMİ GÖREVLERİ VARDIR.:

Çalışmak,bir aile kurmak,iş kurmak,kurduğu işde diğer müslümanlara
yardım ve geçim sağlamak,ülkesine ve dinine hizmet edecek evlatlar yetiştirmek gibi. Yazı bunlara hiç değinmiyor,dünyevi hayat kötüdür
bütün zamanınızı dua ve ibadet teşkil etmeli anlamı veren bir yazı.
ÇALIŞMAK ve İLİM YAPMAK en büyük ibadetlerdendir.

selam