"Dünyada bizim gibi kaç tane ülke var? Kendi varlığının üzerine işeyen, dozerle yıkan, bozan? Ticari zekamız var anlaşılan: "Buraya ne yapabiliriz? Ne kadar gelir elde ederiz?". Bundan bir on sene önce mahallemizdeki yaşam daha özgündü. 14., 15. yüzyılda yaşar gibi atıyla, eşeğiyle gider gelirdi insanımız. Kadınlar hala geleneklerine bağlı, ekmeklerini pişirirler, pekmezlerini kaynatırlardı. Dünyanın öbür ucundan gelenden de bunları görünce gözlerine inanamıyordu. "Bizim insanımız batıya benzemeye çalışıyor. Geçen yine kızdım, memlekette yiyecek adam gibi yoğurt kalmadı mesela. Köyden büyük şehre götürdüler herkesi, tarımı öldürdüler, kültürden uzaklaştırdılar, kalmadı hiçbir şey. Adam bana diyor ki; "Bundan 15 yıl önce 100 kg yoğurt satardım, şimdi satamıyorum". Ürgüp'ün en eski köylerinde yoğurt artık yok, düşünebiliyor musunuz?"

aliyavuz

Teşekkürler

Güzel kültürümüzü nerdeyse hep kötüsü ile değiştirdik. Kötü tüccarız aslında.

Köyden, büyük şehre gitmenin tarımın ölmesi ile alakası yok bence.

elbette yok..hayat kolaylaştıkça , iş imkanları arttıkça ve bunun üzerine teknoloji hızla ilerledikçe insanlar..şehirin kolay yaşamanı seçer olmuş...mesela izmirin küçük köylerine gidin bakın gençlerin çoğu şehire göç etmiş.. adım gibi biliyorum ki şahit oldum bir köyde yaşayanların yaşı 50 nin üstündeydi.. kadınlı erkekli hepsi ihtiyarlamış ama çifçilik veyahut hayvancılık yapmaya çalışıyorlar..bu çalışmaları sadece kendi karınlarını doyurma amaçlı...ticari amaçlı değildi...

fabrikasyonlaşan bir dünyada tarımın özü kalırmı..