Abdullah İbn-i Abbâs (r.a.) buyurdu:
“Kıyâmet gününde dünya, saçının akı karasına karışmış, gözleri korkudan gömgök olmuş, azı dişleri görünen, çirkin yaratılışlı yaşlı bir kadın suretinde getirilir. İnsanları seyreder. İnsanlara:
“Bunu tanıyor musunuz?” diye sorulur. İnsanlar da:
“Biz onu tanımaktan Allâh'a sığınırız.” derler.
“O, uğrunda birbirinizle çarpıştığınız, birbirinizi kestiğiniz, uğrunda birbirinize darılıp küstüğünüz, birbirinize hased ettiğiniz, buğzettiğiniz, birbirinize kibirlenip gururlandığınız dünyadır.” denilir.
Sonra dünya cehenneme atılır. Dünya:
“Yâ Rabbi! Nerede bana tâbi' olanlar, benim yardımcılarım.” deyince Allâhü Teâlâ:
‘Dünyaya tâbi' olanları, onun yardımcılarını da cehenneme atın' buyurur.”
[Şuabü'l-Îman]
“Kıyâmet gününde dünya, saçının akı karasına karışmış, gözleri korkudan gömgök olmuş, azı dişleri görünen, çirkin yaratılışlı yaşlı bir kadın suretinde getirilir. İnsanları seyreder. İnsanlara:
“Bunu tanıyor musunuz?” diye sorulur. İnsanlar da:
“Biz onu tanımaktan Allâh'a sığınırız.” derler.
“O, uğrunda birbirinizle çarpıştığınız, birbirinizi kestiğiniz, uğrunda birbirinize darılıp küstüğünüz, birbirinize hased ettiğiniz, buğzettiğiniz, birbirinize kibirlenip gururlandığınız dünyadır.” denilir.
Sonra dünya cehenneme atılır. Dünya:
“Yâ Rabbi! Nerede bana tâbi' olanlar, benim yardımcılarım.” deyince Allâhü Teâlâ:
‘Dünyaya tâbi' olanları, onun yardımcılarını da cehenneme atın' buyurur.”
[Şuabü'l-Îman]
