Dua Boşa Gitmez...
Tâbiinin büyüklerinden Sâbit bin Eslem hazretleri buyurdu ki:
Bir Müslüman Allahü teâlânın anıldığı yere dağlar kadar günahla girse, çıktığı zaman üzerinde zerre kadar günah kalmaz.
Mümin kıyamet gününde Allahü teâlânın huzurunda durur. Allahü teâlâ ona, (Ey kulum! Sen, dünyada bana ibadet eden kullarımla beraber ibadet ediyor muydun?) diye sorunca o mümin, (Evet, onlarla birlikte ben de ibadet ediyordum ya Rabbi!) der. Yine Allahü teâlâ, (Ey kulum, dünyadayken bana dua edip yalvaran ve beni zikredip ananlarla beraber, sen de yalvarıp beni andın mı?) diye sorar. O mümin yine, (Evet ya Rabbi!) diye cevap verir. Bunun üzerine Allahü teâlâ, (İzzetim hakkı için, beni zikredip, andığın her yerde ben de seni andım. Nerede dua edip yalvardınsa, o duanı kabul ettim) buyurur.
Sâbit bin Eslem hazretleri sonra şu hadis-i şerifi bildirdi:
(Müminin hiçbir duası reddedilmez. Karşılığı ya dünyada verilir veya âhirete tehir edilir yahut günahlarına kefaret olur.)
İki kişilik duânın adıysa saadet.
Ya Rabbi beni onunla beraber affet!
Ya Rabbi beni onunla beraber affet!
Bunu ilk beğenen sen ol.
