DİN : Allah 'ın belirlemiş ve koymuş olduğu şer-i kuralların tümüdür, adı İslam 'dır..!
İslam önce inanmayı, sonra iman etmeyi ve sonrasında itikadi meseleler ile iştigal etmeyi gerekir.
İnanmadığımız Allah 'a ibadet etmeyelim. Evvela inanalım sonrasında ibadet edelim.
Şunu belirtmemde hiç bir beis görmüyorum. Tasavvuf ile ilgiliyim. Din, inanç, iman ve itikat meselelerine yaklaşık otuz yılımı verdim. (bunu ifade ederken benlik ve gururdan Rabbime sığınırım)
Kuran 'ı anlamak ve idrak etmek için, evvela onu yaşıyor olmak gerekir. Din, kişinin kendi anladığı, kendi algıladığı kadarla sınırlı değildir. Böyle bir düşünceye sahip olmak, Allah 'ın ilmine sınır çizmek olur ki, sonuçları hiç de tahmin edildiği gibi değildir.
Kendi bildiği kadar olan kısım, kişinin bilgisidir, algısıdır, inancıdır, imanıdır. Fakat bunu bütüne yaymak yanlıştır.
Kuran da olsa, hadis de olsa bu değişmez. Kişinin nerede olduğu değil, ne maksatla orada olduğudur önem arzeden.
Günümüz insanlarından duyarız.. "Elhamdülillah Müslümanım"..!
Sorsanız ;
- Namaz kılar mısın.? Yalnızca Cuma namazını..!
-Oruç tutar mısın .? Eh işte.. İşim buna pek müsait değil. Ağır olduğu için tutmuyorum.
-Peki tutmadığın orucun bedelini veriyor musun.? Yok ya öyle bir şeyden haberim yok..
-Peki ya zekatını veriyor musun.? İmkanım oldukça.. Kredi borcum var, ev aldım, bilmem ne..
- Kurban ibadetini yerine getirir misin.? Nerdee.. Babamlar kesiyor biz de sebepleniyoruz..
-Öyle ise Hacca gidecek durumun da yoktur senin.? Aynen öyle bu durumda neyle gidecen imkanlar işte.. hele bir emekli oluyum, çoluk çocuğu da evlendireyim.. Sonrasında bakarız, kısmet ..!
Daha neler, neler..
Ve bu kişi veya kişiler her konuda bilgi sahibidirler. Hangi konu olur ise olsun, konuşmak ihtiyacı hissederler, susmak da işlerine gelmez.
Kabul ettiremezsin, anlamadığı konularda konuşmaması gerektiğini..
Kabul ettiremezsin, bilmediği konularda hüküm vermemesi gerektiğini..
Kabul ettiremezsin, inanıyorum demenin, aslında inanmak olmadığını..
İnanmanın da ötesinde aslında iman etmenin daha fazla önem arzettiğini..
Falanca, filanca der konuşur.. Kendisini mukayese edecek birilerini bulur.
Eee falanca şöyle söylüyor..
Filanca böyle dedi..
Şu kişinin kitabında okudum. Böyle yazmıyordu..
Eee ne yapsın garibim.. Kuran meal ve tefsirini okuyacak zamanı da yok..
Ben bildiğim gibi yaparım. Başkaları beni ilgilendirmez.
Şöyleymiş, böyleymiş, miş, mış, miş mış ile sözde inanmış ve iman etmişmiş..
Bu uzar da uzar, devam eder teneşire kadar sürer.. Ne zaman rahmetli olur.? İşte o zaman gerçekle yüz yüze gelir. Fakat paketlenip gönderilirken de sorarlar;
- Falancayı nasıl bilirdiniz ..?
İyi biliriz, Allah rahmet eylesin...
-Dünya ve ahiret haklarınızı helal ettiniz mi.?
Helal olsun..
Ve imam baş ucunda "sözde" telkin verir. Yani kişinin hayatta iken (yukarıda belirttiğimiz hususlardan dolayı) fırsatını bulup yapamadığı, şeylerden "sözde" kurtarılmasıdır..
İşte kısa bir hayatın sonunda bildiğimiz ve bilmediklerimiz..!
"Elhamdülillah Müslümanım"..!
Din denince ne anlıyoruz.? İslam nedir..?
Bunu ilk beğenen sen ol.