Delinin Veliye Tavsiyesi

Bayezid-i Bestamî hazretleri. Büyük velilerden. Bir gün tımarhanenin önünden geçiyor. Tımarhane hizmetçisinin tokmakla birşeyler dövdüğünü görüyor:
-Ne yapıyorsun?
Hizmetçi:
-Burası tımarhanedir. Delilere ilâç yapıyorum.
-Benim hastalığıma da bir ilâç tavsiye eder misin?
-Hastalığını söyle.
-Benim hastalığım günah hastalığı... Çok günah işliyorum..
-Ben günah hastalığından anlamam... Ben delilere ilâç hazırlıyorum..
Parmaklığının arasından konuşulanları duyan bir deli,(!) Bayezid-i Bestamî hazretlerine:
-Gel dede, gel! Senin hastalığının çaresini ben söyleyeyim, diye seslendi.
Bayezid-i Bestamî hazretleri, delinin yanına sokularak:
-Söyle bakalım, benim derdime çare nedir? dedi.
Deli(!) şu ilâcı tavsiye etti:
-Tevbe kökü ile istiğfar yaprağını karıştır... Kalb havanında tevhîd tokmağı ile döv, insaf eleğinden geçir, göz yaşıyla yoğur, aşk fırınında pişir... Akşam-sabah bol miktarda ye... O zaman göreceksin senin hastalığından eser kalmaz, dedi.
Bu güzel ilâcı öğrenen Bayezid hazretleri:
-Hey gidi dünya hey! Demek, seni de deli diye buraya getirmişler, deyip oradan ayrıldı.
Bu ilâç, halen günah hastası olanlara tavsiye olunmaya değer bir ilâçtır. Yani bu formülün hükmü hâlâ devam etmektedir.
__________________

teşk.

Allah razı olsun

ne güzel ifade etmiş

Mevlana bu konuda der ki:
"Canda bir görülmemiş delilik peydahlandı; akıllar deliliğe mürit oldular." sonrasında da
"Akıllılığa doydum, ben artık deliliğe aşığım."demiştir.. bunu söylerken Akıllılığın; herşeyi aklı ile algılamak aklın gördüğünden öteye geçememeyi anlatmaya çalışmıştır..Halbuki aklın ötesinde bir hakikat vardır, o hakikati aklın ötesine geçebilenler görebilir, o hakikati görmek isteyenler Mevlana ya göre akıllarını kapının önünde bırakmak zorundadırlar..bir örnekle akıllıların göremediği hakikat ,bir akıllının bir dağın ululuğunu görmesi onu bütün olarak algılaması demekse, delilik, o dağın her bir zerresini ayrı ayrı farkedip görmek, her birinde yüce yaratıcının bir nüshasını okumak olarak anlatılır. tüm bu nüshaları okuyuncaa deliliğe aşık olmamak mümkün değildir..çünkü o nüshalar sadece aklın ötesinde, delilikte okunabilir. onun için o nüshaları bir defa okumaya başlayanın canında önü alınmaz, vazgeçilmez görülmemiş bir delilik peydahlanır..sonra akıl delilikte okunabilen nüshaları okuyabilmek için deliliğe mürit olmak istese de buna asla ulaşamaz..çünkü akıllılık ile delilik asla bir arada olamazlar.