Vaktiyle padişahın biri dalkavuk aramaktadır. Ahaliye duyurulur. Ülkenin dört bir yanından dalkavuk olmak için insanlar gelir. Padişah bunları tek tek huzuruna almaktadır. Sonrası şöyle gelişir:

- Gel bakalım! Demek sen dalkavuksun öyle mi?
- Evet padişahım.
- Ama sen hiç de dalkavuğa benzemiyorsun.
- Olur mu padişahım. Ben dalkavuğum âlâsıyım. Ben...
- Çık dışarı. Öteki gelsin.
- Demek sen dalkavuksun.
- Evet padişahım.
- Ama sen hiç dalkavuğa benzemiyorsun.
- Hayır padişahım ben tam bir dalkavuğum. Bakın...
- Çık dışarı.

Bu konuşmalar benzeri minval üzere tekrarlanır. Derken içeriye son dalkavuk adayı girer.

- Gel bakalım. Demek sen dalkavuksun.
- Evet padişahım.
- Ama sen hiç dalkavuğa benzemiyorsun.
- Öyledir padişahım. Ben hiç dalkavuğa benzemem.
- Dur bakayım yahu. Sen biraz dalkavuğa benziyorsun.
- Öyledir padişahım. Ben biraz dalkavuğa benzerim.
- Tamam, işe alındın...

Alıntı

teşekkürler hocam