Kur’an’da dağlardan bahsedilirken, “Sizi sarsmasın diye dağları yarattık” (Enbiyâ 31) buyrulur. Ayet, ilk okunduğunda dağların depremleri tamamen engellediği izlenimini verebilir. Peki, gerçekte durum nedir? Gelin birlikte bakalım.

Dünya üzerindeki levhalar, manto tabakası üzerinde sürekli olarak hareket hâlindedir. Dağlar ise yapısı itibariyle hem görünen hem de görünmeyen bir kısımdan oluşur. Tıpkı bir ağaç veya buzdağı gibi, yer üstünde görünen kısmının yanı sıra yer altında da “kök” denilebilecek uzantıları vardır. İşte bu kökler, mantoya baskı yaparak levhaların ani ve dengesiz hareketlerini kısmen engeller. Bu olaya “izostatik denge” denir. 
Bu denge sayesinde, akışkan manto üzerinde yüzen levhaların istikrarı sağlanır ve sürekli sallanan bir zemin oluşmasının önüne geçilir.



Nitekim Kur’an’da geçen “Sizi sarsmasın diye dağları yarattık” ifadesi, bu denge unsuruna dikkat çekmektedir. 
Başka bir ayette ise “dağları kazıklar yaptık” (Nebe 7) buyrularak, dağların köklerinin yerin derinliklerine kadar uzandığı ve bu yapının yeryüzü dengesinde önemli bir rol oynadığına işaret edilmektedir.

Sonuç olarak, 

bu ayet dağların depremleri tamamen engellediğini değil, dünya üzerinde sürekli hareket eden levhaların dengesini sağlamak ve ani sarsıntıların ya da çökmelerin önüne geçmek için yaratıldıklarını belirtmektedir. 
Bu ifade, levha hareketleri ve izostatik denge kavramının henüz bilinmediği bir dönemde, 1400 yıl önce Kur’an’da yer almış olması bakımından dikkat çekici bir ilmî işaret taşımaktadır.