Mevlana hazretleri’nin “rahime-hullahü teâlâ” ismi Celaleddin’dir.
Belh şehrinde dünyaya gelir.
Sonra Anadoluya, yani Rum diyarına hicret eder.
Bunun için, Rumi diye anılır.
Henüz çocukken manevi halleri vardır.
Babası da farkındadır.
Ancak endişe eder.
Zira henüz çocuktur.
Nitekim talebeden birine;
- Sen oğlum Celaleddini gözet, buyurur.
- Neden efendim? deyince;
- Çünkü onu, melekler ziyaret ediyor, melekut aleminde onu gezdiriyorlar, der.
Ve ilave eder:
- Bunlar iyi güzel. Ama o henüz küçüktür. Korkarım aklına zarar gelir.
Celaleddin henüz beş yaşındadır ki, bir gün çıkar evlerinin damına.
Başka çocuklar da gelirler yanına.
Biri, diğerine sorar:
- Bu damdan diğerine atlayabilir misin?
- Atlarım.
- Hayır atlayamazsın.
- Atlarım.
Celaleddinin araya girer:
- Hey, arkadaşlar! Bu dediğiniz bu şeyi kediler de yapabilir.
- Ne demek istiyorsun?
- Ruhani kuvvetiniz varsa, melekler alemini dolaşalım, der.
Ve göğe doğru uçmaya başlar.
Çocuklar korkup bağırışırlar.
Feryat, figan, çığlıklar.
Celaleddin tekrar aşağı iner.
Ve arkadaşlarına;
- Korktunuz mu? der
- Evet. Çok korktuk.
- Niçin korktunuz. Ben yalnız değildim ki.
- Biz kimseyi görmedik. Kim vardı yanında?
- Bilmiyorum. Sizinle konuşurken yeşiller giymiş kimseler geldi yanıma. Beni kucaklayıp semaya çıkardılar. Melekler alemini dolaştırdılar. Sizin çığlıklarınızı duyunca indirdiler

Allah dostlarına akıl sır ermez kardeşim .Allah razı olsun güzel bir kıssa idi.