Yıllar boyunca yazıp çizmiş biri olarak artık şunu net olarak görüyorum; kurduğunuz bir cümle size bir istikamet kazandırmıyorsa geride sadece yorgunluklar kalıyor.
Çok şey okuyoruz, çok şey biliyoruz, çok şeyden etkileniyoruz, her konuda pek çok etkinlik yapıyoruz. Dünyayı yerinden oynatacak şeyler gibi geliyor bütün bunlar bize. Ama kabul edelim, avucumuzun içindeki bütün bu 'anlam' birikimine rağmen; bırakın herkes için 'hayat'ı ufacık da olsa değiştirebilmeyi, her şeyi önüne katıp götüren bu 'büyük kapılma'dan kendi hayatımızın küçük parçalarını bile kurtaramıyoruz. En parlak cümleleri spota çıkarılmış silik, sıradan, cansız hikayeler gibiyiz.
Kendi icadımız bile olmayan artistik gösterilere değil, canımızı acıtacak kadar yalın gerçeklere ihtiyacımız var.
Gökhan Özcan

Çok doğru.. Teşekkürler.

Her bünye can acıtıcı gercekleri kaldıramaz yada kabullenemez...
Ama en etkili öğrenme yoluda buludur.. Yaşanmışlık/yanmışlık...
Bedeli ağırdır fakat öğrettiği de çoktur..
Hoş canın yandıktan sonra öğrendiklerini uygulayacak takati de kalmıyor insanın..