Ninni ve çocuk şarkıları duymuyor kulaklarım.
Günaha girmek adet oluyor bana.
Çocukluğum bitiyor, büyüyorum ve korkuyorum…
Kanmıyorum artık masallara.
Hani her şey mutlu sonla biterdi.
Dünyanın acı gerçekleriyle tanışıyorum.
Şimdi ben neye inanacağım, hangi yalanlara.
Çocukluğum bitiyor, büyüyorum ve korkuyorum…
Utanıyorum, döküldükçe, gözyaşlarımdan.
Ağlamak bile özgürlükmüş, şimdi anlıyorum.
Her geçen gün çaresizliğe mahkûm oluyorum.
Çocukluğum bitiyor, büyüyorum ve korkuyorum…
Kaldığım zindanın adını bile bilmiyorum.
Özlem mi yoksa pişmanlık mı?
Sonra ki duraklarımı merak ediyorum.
Aydınlık mı yoksa zifiri karanlık mı?
Onu da bilmiyorum, bildiğim tek şey
Çocukluğum bitiyor, büyüyorum ve korkuyorum…
Talha CAVGA