Koca bir kara delik…
Çocukluk işte
Gittiğinde ben o boşluğa bir yangın sapladım
Döndüğün gün hesap sorma
Safran sarısı saçları, kül kokan…
Büyümeli o da, her çocuk gibi
Ki bu yüzden;
Tiner tadındaki gözyaşlarımıİ
çime bırakıyorum
Katran karası kaderime lanet olsun
Kızgın asfalt üstünde ayak parmaklarım
Ne yana kaçsam diken kalıyor topuklarımda hayat
Sokak lambaları peşimde
Ayrılık kol geziyor bedenimde
Gölgeme bıçak çekiyorum
Gecenin alınyazısı benim
Bir yolunu bulmalı oyalamalı zamanı
Kum saatini yan yatıralım uzasın gece
Gün doğunca, içimdeki çocuğu güneşe çıkaracağım
Göğüs kafesimde koca bir artezyen boşluğu
Derinlerde bir yerde bir kız saklı
Döndüğünde hesap sorma
Büyümeli o da, her çocuk gibi
06/07/2012 İçinde bulunduğum durumu kimseye anlatamam, sen de anlamazsın. Ben bile anlamıyorum ki başkasına nasıl anlatırım!
Franz Kafka