vBüyüklerden biri anlatıyor: “Gençliğimde -talebelik zamanımda- zorluklar yüzünden dersi terk edip köyümün yolunu tuttum.” Yolda dinlenmek için bir çalı dibine oturmuştum. Bir ara gözüm bir böceğe ilişti. Böcek bir tuğla parçasının üzerine çıkmak istiyor, fakat biraz sonra geriye düşüyordu. Tekrar tırmanıyor, yine düşüyordu. Defalarca bunu tekrarladı ve nihayet çıkmaya muvaffak oldu. Bundan ilham alarak geri döndüm ve derslerime dört elle sarıldım ve bende muvaffak oldum.

vBir gün bir mümine şöyle dediler: “Senin dostun ve kardeşin iyi hallerini bırakıp kötülüklere saplandı. Neden onunla dostluğunu ve arkadaşlığını kesmiyorsun?” O mümin şöyle cevap verdi: Onun asıl şimdi, bir kardeşe ve dosta ihtiyacı vardır. Bu düşkün halinde onu nasıl terk ederim? Aksine, bütün gayretimle eline yapışacağım ve ateşten kurtarmaya çalışacağım.

vYahya aleyhisselam, üç yaşında iken arkadaşları: “haydi sen de gel bizimle oyna”, dediklerinde; minik yavru onlara şu cevabı veriyor: “Biz oyun için yaratılıp dünyaya gelmedik”.

vİmam-ı Âzam Ebû Hanife, fıkıh öğrenmek için devrin meşhur fakîhi Hammad’a gidiyor, üstat ona şöyle tavsiyede bulunuyor: Numan, her gün üç mesele öğren, bundan fazlasını alma. Ta ki, okuduğun ilim sana fayda verebilsin.

vİmam-ı EbûYûsuf şöyle der: Oğlum öldüğü zaman techiz ve defin işini bir dostuma havale ettim, kendim İmam-ı Azam’ın ders verdiği medreseye giderek dersleri takip ettim.

vİmam-ı Âzam Hazretleri çarşamba günleri derse başlardı. İmam-ı Yûsuf Hemedan’i Hazretleri de her hayırlı işe çarşamba günü başlardı. Çünkü Cenabı Hak nûr’u çarşamba günü yaratmıştır.

vHasan-ı Basri Hazretlerine dediler ki: Filan adam senin gıybetini yaptı.Hasan-ı Basri o adama bir kutu şeker gönderdi. Ve dedi ki: ”haber aldım ki, sevabınızı bize hediye etmişsiniz. Biz de size ancak bir kutu şeker hediye edebildik.”

vİmam-ı Âzam Hazretleri, kendisine gelen her dedikoduya aldırmaz ve şöyle derdi: “Allah arkamdan kötü konuşanları affetsin. İyi konuşanları da rahmetine mahzar kılsın.”
__________________