28 Şubat günleri başladı. Artık bütün okulları içine alan kimseyi ihmal etmeyen bir yasak gelmişti.
Bu sefer benim itile kakıla yer alabildiğim okullar bir daha açılmamacasına
başörtülülerin üzerine kapanıyordu.
Yine Beyazıt’ın yolları gözüktü..
Öyle protestolar oldu ki kalabalığın bir ucu Beyazıt meydanını doldururken diğer ucu Aksaray’ı geçerdi.
...bu yasak sürüyor.
Bütün saçmalığı ve zalimliği ile capcanlı, küstahça karşımızda.
Bir halkın kadınlarının belki yarısından fazlasının hayat tarzını hiçe sayan, toplum hayatından dışlayan, en doğal haklarına set çeken, her şeyden öte onurunu ayaklar altına alan bu gayri ahlaki durum sürdüğü sürece susmak kendi egomuzu öne çıkarmak gibi
bir lüksümüz olmamalı.
Düşünüyorum da yıl 87-88 bu yasağı protesto etmek için Sirkeci’den Beyazıt’a yürümüşüz 97-98 Beyazıt’ tan Çapa’ya Cerrahpaşa’ya ve olmuş 2007-2008 söyleyin artık nereye yürüyeyim diye isyan etmiştim bir gün. Aynı şeyleri küçük kızımın da yaşamaması için nereye yürüyeyim.
Özlem Yağız,2009