Bu dünya fânidir, bitecek bir gün. Aslolan ahiret yurdudur. Dünyaya ahiret azığımızı toplamaya geldik. Kefenin cebi yok, yanlış ifade. Kefenin cebi var. Allah için yapılan her bir amel-i sâlih, bir ahiret akçesi. Kefenin cebi o akçelerle dolmak için var.
'Bugün Allah için ne yaptın?' suali, işte bu şuur ve farkındalığın tılsımlı çilingiri. Hatırladığımız anda kendimize çeki düzen vermeye, günün o ana kadar geçen vakitlerini muhasebe etmeye, sonrası için kalbî bir teyakkuza muhteşem bir davet.
Gün içerisinde hiç değilse bir tek şeyi, Allah için yapmış olmak iman alâmeti olarak yeter insana. Ancak imanın kemâlâtına tâlip olan kişi, attığı adımdan aldığı nefese kadar gününü dolduran her bir şeyi Allah için yapmaya memurdur.
İş bu sebepten, kul olmak derdine düşenler başını yastığa koyunca, Allah için yaptıkları bir ameli hatırlayıp, onunla teselli bulmak yerine, geride kalan bütün bir günü anlara bölüp, didik didik ederek muhasebelerini şu yakıcı soruyla destanlaştırırlar:
Bu gün neyi Allah için yapmadım?
Serdar Tuncer
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Bu gün neyi Allah için yapmadım?
Bu gün neyi Allah için yapmadım?
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi