Bir gün Peygamber efendimizin "aleyhissalâtü vesselâm" huzuruna bir müşrik gelir. Ona, onun anlayacağı seviyede İslâmiyyeti anlatır. Fakat o müşrik, anlatılanlara hem inanmaz, hem de alay eder. Resûlullah efendimiz ise, o kimse inkâr ve alay ettikçe bıkmadan, usanmadan ve kızmadan tekrar tekrar anlatır. Müşrik de, her seferinde inkâr eder ve Peygamber efendimizle alay eder. Bu hâl bir müddet böyle devam edince, orada hazır bulunan hazret-i Ömer "radıyallahü anh" dayanamaz ayağa kalkar ve;
-Ya Resulullah bu kadar da olmaz, izin verin bunun cezasını verelim deyince, Peygamber efendimiz;
-Hayır ya Ömer sen git yerine otur buyururlar ve o müşrike nasihat etmeye devam ederler.
Peygamber efendimizin sabrı, merhameti, şefkati karşısında o müşrik dayanamaz ve;
-Pes ya Resûlallah diyerek imân eder ve tam bir Müslüman olur.
Bunun üzerine Peygamber efendimiz hazret-i Ömer'e dönüp ona hitaben;
-Ya Ömer, eğer sana, o kimseye cezâ vermek için izin verseydim, bu kişi müşrik olarak Cehenneme giderdi. Ama şimdi Müslüman oldu, kurtuldu. Ben bu dini, sabır ve merhamet ile yaydım buyururlar.
Kaynak: Huzur Pınarı