Selamün aleyküm kardeşlerim,
Benim derdim evliliğim ile alakalı.

Biraz uzun hakkınızı helal edin.

Bundan yaklaşık 9 sene önce tanıştık eşimle. Ben iş arıyordum. Bir arkadaşım da onun eleman aradığını söyledi gittim anlaştık başladım çalışmaya. Başlarda yani ilk senelerde patron çalışan ilişkisinden başka birşey yoktu. Sonra bana yakın davranmaya başladı. Ben bu durumlara alışkın olmadığım için de kaptırdım kendimi ona. Benimle ilgileniyordu ama onun hayatında başkaları da oluyordu. En sonunda ben bu duruma bir son vermek için işten ayrılmak istediğimi söyledim oda bir süre sonra benimle evlenmek istediğini söyledi. Ben onu çok sevdiğim için havalara uçtum. ( bu arada benimle tanışmadan 3 yıl önce bir evlilik daha yapmış. Benden 12 yaş büyük )

4 yıl önce nişanlandık. Bu arada yaşlı bir annesi var, babası vefat etmiş. Annesinin aynı zamanda anadoluda kendi köyünde de evi var ve senede 2-3 ay istanbulda kalıyor. Eşim de bana annemin evind yerleşelim mi dedi. Bende kabul ettim nasıl olsa yılda 2-3 ay gelecek annesi geri zamanda ev boş diye. Ama ablaları ve kardeşleri çok karıştılar karşı çıktılar (6 kardeşler tek erkek eşim)
Benim ailem de karşı çıkınca babam bir arkadaşının evini önerdi. Arkadaşı da beni tanıdığı için evi istediğin gibi yaptıralım otur dedi. Ama söylemedikleri bir detay varmış ev satıştaymış 5 senedir. Bina komple satılıkmış. Bizim şansımıza düğüne 2 hafta kala ev satıldı. Biz bütün eşyaları almıştık. Evi alan kişi 2 sene oturun sonra çıkın dedi. Ama ben kabul etmedim. Moralim çok bozulmuştu düğüne az zaman kalmıştı.

Neyse sonra düğün zamanı geldi çattı ama bizim hala evimiz yok. Kız kardeşinin bir evi vardı dayalı döşeli (normalde istanbulda oturmuyor) ev bulana kadar oturun dedi. 3 ay orada kaldık ama eşim bu arada hiç ev bakmaya yeltenmiyordu. Ben devamlı söylüyordum. Bana annemin evinde oturalım diye ısrar ediyordu.

Sonunda kız kardeşi istanbula geleceği için evden çıkmak zorunda kaldık. Ve annesinin evine geçtik. Benim bütün çeyizim bütün eşyalarım annemin evinde istiflenmiş duruyor hala. Eşim bu arada hiç ev bakmaya yeltenmiyordu.aradan 2 sene geçti. Baktım olmuyor En sonunda tamam dedim buradaki bütün eşyaları yenileyelim gelelim oturalım burada.

Annesi yine karşı çıkmış ben geldiğimde nerede yatıcam nerede kalıcam demiş
Yarın öbür gün hastalanırsam ben orada kalmak istiyorum o zaman ne olacak demiş
( istanbulda 2 kızı daha var bizimle beraber kalabileceği 3 ev var )

Yine herkes birşey söylemeye başladı.
Beni düşünen hiç kimse yok. Benim çeyizlerim Daha açılmadı. 2,5 yıllık evliyiz. Milletin çeyizleri davulla zurnayla gider benimkiler hala annemin mutfak boşluğunda duruyor. Üstüne 5 kere yağmur yağdı babamla hepsini temizleyip tekrar koydular. Mobilyalar paketlerinden açılmadı bir kusuru olsa garantiye bile giremeyecek geçmiştir çünkü.

Bunları eşime ne zaman bahsetsem bana hep kızdı. Hatta sen beni kandırdın annemle oturucaz demiştin şimdi yeni ev diyosun dedi.
Ablası çeyizlerini getirmene gerek mi var ev eşya dolu dedi.
Bir diğeri annemin odasını sakın bozmayın dedi
Annesi istanbula gelmeye yakın evi temizleme derdine düşüyorlar. Annesi geldiğinde de sanki evde kimse yaşamıyormuş gibi köşe bucak tamizliyor. Ben sanki pisim hiç iş yapmıyorum gibi ki her hafrasonu mutlaka temizlerim.
Anahtarları var hepsinin istedikleri zaman eve girip çıkıyorlar
Hatta evden ne ihtiyaçları varsa alıyorlar. Biz evde yokken gelip kalan bile oluyor.

Ben çok bunaldım. Kendi annemlere bu konuları çok az miktarda anlatmaya çalışıyorum ki eşime ailesine cephe almasınlar diye. Ama arada kalmaktan çok bunaldım.

Birde eşim çok sinirli. Hala beraber çalışıyoruz. Bana para vermiyor çalışmama karşılık hadi onu geçtim yaptığım harcamalara da kızıyor. Kredi kartımı iptal ettirdi.
Ki ben evlenmeden önce aldığım parayla kendime alışveriş yapar kuaföre giderdiö. Evlendiğimden beri kuaföre gitmedim.
Eve aldığım her şeye karşıyor. Alışverişi kendi yapıyor. İş ile ilgili bana iş yerinde olsun başka yerde olsun her fırsatta bağırıyor.

Ben artık tükenme noktasına geldim. Uzun zamandır boşanmayı düşünüyorum ama evliliği yıkmak kolay kurmak zor. İlk zorlukta kaçmak çözüm mü diyorum ama artık inanın çok çok ama çok bunaldım. Annemin evini özlüyorum. Bana orada prensesler gibi davranan babamı özlüyorum.

Bana akıl verin Allah rızası için boşanmalı mıyım?

Allah yardımcın olsun bacı. Ne diyebilirim ki?
"düğüne 2 hafta kala" yazdığın yeri okuyunca gerisini okumadan bu sevdadan vazgeçmeni tavsiye etmeyi düşündüm. Ama devamını okuyunca maalesef geç kaldığımızı gördüm.

Bundan sonra boşanman ayrı bir dert, boşanmaman ayrı bir dert.
Bence seni çok sevdiğini söylediğin ailene konuyu açman en doğrusu gibi geliyor.
Allah yardımcın olsun.

Allah yardımcınız olsun...zorlu süreçlerden geçmişsiniz...yanlışlar ve doğrular yapmışsınız...şimdi ise alpi kardeşin dediği gibi bence de aileniz ile konuşun...eşiniz ile konuşun...yani eşinizin kardeşleri ile annesi ile konuşun ama onları en iyi siz bilirsiniz...verecekleri tepkileri kullanacakları üslupları göz önünde tutarak kestirin biraz ona göre davranın...

Hepimizin yapması gerektiği gibi aslında bu süreçte düşüncenizi dini anlamda yönlendirin...yapmıyorsunuz yada yapıyorsunuz diye yargılamak değil bu...önceliklerinizi belirleyin ve bunlarda dini boyutu en öne alarak belirleyin...sonra artıları ve eksileri düşünün yazın ve bunların uzun vadede hayatınıza edeceği etkileri düşünün...inşallah isabetli bir karar verirsiniz...

Hemen boşanınBi defa kuaföre gidemiyorsunuz!Sizi ailesi ile yaşamaya zorluyor birde üstüne üslük ćeyizinizde ıslanmış

Evliliklerin ilk 5 yılı her zaman sallantılıdır...sonuçta birbirini tanısalar bile aynı evi paylaşmayan..ve birden bire aynı evi paylşamaya başlayan, mahremini,karakterini,güzelliğini,çirkinliğini,huyunu suyunu öğrenmeye başlayan 2 insan....zor bir aşama...kimsenin hayatı cennet değildir bu dünya da...

öncelikle sizin şunu kesinleştirmeniz gerekli...eşinizi seviyormusunuz ve ALLAH rızasını gözetiyormusunuz....ALLAH sabır ile kendine yönelen hiçbir kulunu boş çevirmez...

2. evliliğini yapan birini tanıyorum..mantık evliliği idi bir nevi...eşi ondan büyük...kadın çok güzel...eşi çok kıskanç çıktı..kıskançlığından kadına yapmadığı yoktu...dövmezdi ama sürekli baskı altında...ama kadın ben ALLAH rızası için bu evliliği yaptım...dul halimle nasıl tek yaşarım...hep şöyle dua ederdi...ALLAH ım kalbimi sevgi doldur onu senin için sevmemi sağla muhabbet ver..sevgi ver ..eşimede yumuşaklık sükunet ver .... ve şuan 6 yılı geçti evlilikleri...sevgilerini muahbbetlerini görseniz imrenirsiniz...

o yüzden dünya malını,sefasını düşünmeden önce manevi düşünün...ALLAH bizden nasıl yaşamamızı istiyor...eşe olan aileye olan itimatı..dini vecibelerini ..ve kıstasları düşün...nefsin içinmi yaşamına yön vereceksin ALLAH için mi ????

Peki siz eşini dinlediniz mi ki böyle bir hüküm verebiliyorsunuz...tek bir taraf dinlenerek kimseyi yönlendiremeyiz....