Bir fakir kimsenin parası olsa, zayi olmasından korkarsa, o parayı bakkala borç verip, muhtaç olduğu zaman o para bitinceye kadar bakkaldan bazı ihtiyaçlarını alması mekruhtur. Zira bu bir borçtur ki, menfaati celbeder. Bu ise mekruhtur. Zira Nebi (Aleyhisselam) menfaati celbeden borçtan nehyetmiştir. Ama emanet olarak (parayı) bakkala verip, istediği şeyi azar azar alırsa caizdir.