Biz ...

Ellerimiz...
Utandı dualara bile kalkmaya
Zalimin tepesine inmesi gereken ellerimiz...
Kapandı gözlerimiz sevgiye
Kapandı, iki damla yaş için bile halimize, kendimize

Omuzlarımız...
Etten örülmüş, birbirine kenetlenmiş duvar gibi olması gereken omuzlarımız
Uzaklaştı birbirinden, namazda bile.

Ayaklarımız sürünür oldu, küçücük bir iyiliğe
Cihada cağıldığında, bir an bile tereddüt etmeyen ayaklarımız,
Duymaz oldu kulaklarımız, selam vermeye çekinen ağızlardan fısıltıyla çıkan Allah'ın selamını
Onu bile esirger olduk kardeşimizden

Ve yüzlerimiz....
Paramparça olan kalplerimiz gibi hâlâ şuursuzca secdelere kapanan yüzlerimiz.

Dudaklarımız..
Dualarda titremeyen ve her zaman hayır sözler söyleyen dudaklarımız vardı.
Öper oldu Ebu Leheb'lerin kuruyasi ellerini

Dualarımız vardı içten, yürekten
Zalimlerden merhamet dilenir oldu dualarımız
Sadece Allah'tan rahmet bekleyen...

Boyunlarımız eğildi insanlar önünde
Allah'a eğilmeyen

Ve bunca isyanımız üzerinde, bir tek umudumuz kalsın Rabbimiz'den.
Affetsin bizleri, bağışlasın
Ve yeniden, yeniden güç versin
Müslümanca, yaşamak için..