Diyorlar ki; Ramazan günü sokak ortasında su içilir mi? Hiç mi saygıları yok? Hiç mi Allah korkuları yok?
Diyorum ki; Bırak kardeşim yiyen yesin, yeter ki sen yeme orucunu. O karşında su içerken, sen Kevser’e doğru koşacaksın.
O yemek yerken, sana cennette adını bile bilmediğin nice güzel yiyecekler hazırlanacak.
Onun karın tokluğu ateşini artıracak. Senin açlığın Reyyan kapısını aralayacak.
Senin ağız kokun Allah’a misk kokuları olarak ulaşırken, onun yedikleri sadece atık çukurları için var olacak.
Sen iftarın muhteşem sevincini yaşarken, o fark etmese de, tutamadığı bir orucun daha ızdırabını yaşayacak.
Senin iftarda içtiğin suyun tadını, o asla alamayacak.
Sen teravih sonrası huzuruna huzur ekleyeceksin. O her gün ramazan geçsin diye sızlanıp duracak. Sahur vakitleri senin evine bereket yağacak. O elleri, yüreği bomboş, sızıp kalacak.
Senin hakkıyla tuttuğun oruç, geçmiş günahlarını silip süpürecek. O orucunu terkedip yeyip içtikçe günahına günah eklenecek.
Sen Rabbinin rızasını kazanmış, kuş gibi hafiflemiş, cennete bir adım daha yaklaşmış olmanın sevinciyle ulaşacaksın bayrama. Onun için bayram sadece şeker ve baklava demek olacak.
Şeytanlar ramazan’da bağlanacak belki ama, şeytanın hesabına çalışan insanlar hep var olacak.
Orucunu katletmesi onun imtihanıdır. Ona karşı sabırlı olman da senin imtihanın. O karşında yiyecek sen sabredeceksin. O buz gibi suyu kana kana içecek, sen Allah diyeceksin. Hatta bazen: “Bu sıcakta aç susuz kalınır mı, bu ne yobazlık?” deyip alay edecek. Sen gülümseyip geçeceksin. İmtihanın burada bitti mi sanıyorsun? Hayır! Bir de oturup onun hidayeti için dualar edeceksin.
Ramazan; Allah’ın Müminlere yani iman edenlere bir hediyesidir. İman etmeyenlere ise bir eziyettir.
Ramazan; Hak ile batılı birbirinden ayıran bir hüccettir.
Sen sevapları yükleneceksin. Taşımayacaksın ki onun suçunu,
Bırak kardeşim yiyen yesin. Sen yeme orucunu…
Cahide Sultan
Bırak kardeşim yiyen yesin. Sen yeme orucunu…
Bunu ilk beğenen sen ol.
herkes ektiği biçer
