Muhammed Dürre'nin okul yolunda terör devleti israil tarafından haince öldürülmesinden sonra, korkup okuldan almıştı annem beni, o günden beri hiçbir şey yazmadım...
Oysa okula gitmeyi, okuyup pilot olmayı o kadar çok istiyordum ki...
Okulu bıraktıktan ve göğümüzü annemin "duman-sis" dediği kara bulutların kaplamasından sonra, büyüyünce ne olacaksın diyenlere; "BEN BÜYÜMEYECEĞİM Kİ" diyorum...
Annem birinci intifadada ayaklarını ve gözlerini kaybetmiş.Büyük abim Abdullah'ın cesedi başında ağıtlar yakarken, bir kurşunda onun ayağına sıkmışlar...
Şimdi evden dışarı çıkamıyor ve hep ağlıyor. Abdullah abimden çok; daha 18 yaşında şehid olan Raşit abime ağlıyor...GİZLİ GİZLİ AĞLIYOR...İÇTEN İÇE AĞLIYOR...
Ara sıra topluyor kendini ve gözlerini semaya dikip " Mescid-i Aksa için feda olsun yavrum" diyor.
Babamı ben hiç görmedim, hapiste miymiş neymiş. Bir gece ansızın alıp götürmüşler... Şu filistinden daha küçük olan hapishaneler varmış, babam orda yatarmış.
Annemle yanlız kaldığımızdan beri benimle çok ilgileniyor, yanından ayırmak istemiyor... "Hanzalam" deyip, durup durup tekrar sarılıyor.
Komşu teyzelerle konuşurken duydum; " O benim son parçam, gencecik fidanım; ona da bişey olursa ben yaşayamam" diyordu...
Burada gökyüzü, ben kendimi bildim bileli, simsiyah ve yanık kokuyor. Ne vakit anneme sorsam " sis, duman, iklim kötü diyordu.. Ha son dönemde sıkça " boom boom" diye sesler duyuyordum..
..O sesler ne zaman ortaya çıksa annem telaşla "Hanzalam Hanzalam" diye sürüne sürüne yanıma gelir, kulaklarımı kapar, üstüme kapanır, adeta etten duvar örerdi.
Ben "anne ne oluyor?" desem "gökgürültüsü oğlum şimdi geçer" diyordu. Bu masala ilk zamanlar çok inanmıştım...ama artık gerçekleri biliyorum...
Mahmut israil sınırına gitmiş geçen ay dedesiyle; ...israil semaları masmaviymiş, hiç gökgürültüsüde yokmuş...
Anne "ben oynamaya gidiyorum" dediğimde, "sen büyüdükçe daha çok oynamaya başladın" diyor... Hafifçe kızdığını farkediyorum, öpüyorum esmer yanaklarından ve koşuyorum kaderime...
Annem bilmiyor ki; ben abim Abdullah'ın sapanını tavanda bulduğumdan beri, arkadaşlarla toplanıp "ŞEYTAN TAŞLAMAYA" gidiyorum... Annem beni top peşinde koşuyorum sanıyor...
NERDEN BİLECEK Kİ tek kale maç yapacak kadar bile arkadaşım kalmadı...
Mahalle maçları yapardık eskiden, şimdi mahalle mi kaldı ki mahalle maçı yapalım. Şu diğer adı enkaz olan Filistinde kaç çocuğun birinci adı şehid oldu biliyormusun...?
Şehid Mahmud...
Şehid Vaad...
Şehid Yasin...
Şehid Raşid...
Şehid Hanzala...Şehid Hanzala... "..Şehid Hanzala..."

![[Resim: urjn1.jpg]](http://t1311.hizliresim.com/1h/p/urjn1.jpg)