Bir çift melek balığıydı akvaryumda,
Süzüle süzüle giden hayallerİ de götüren,
Daldırmıştı ölümsüz rüyalara,
Biri ben, biri de sendin belki de,
Sonu gelmeyen akşamlarda,
Olmayan sabahlarda.


Bir çift muhabbet kuşuydu kafesin içinde,
Biri mavi biri yeşil ruhumu okşayan sesiyle,
Onlara baktıkça bizleri görürdüm her nedense,
Çılgınca sevişmeleri öpüşmeleri sevgiyle,
Sensizliği yaşadığım gecelerde,
Aşkla yaşadığım her günümde.


Bir gün oturmuştum parkta,
Sarmaşık sarılmıştı delice, bir ağaca,
Öyle tutkundu öyle sevdalıydı ki,
Yanıp durmuştu belki de yüreğim gibi,
Bitmeyen özlem, hasretle bağlanmıştı yaşama,
Yanmıştı belli, ben gibi sana.


Uçmuştu iki balon, gökyüzüne,
Ayrılık yoktu gidiyorlardı ölümsüzlüğe,
Gözlerim onlarda kalbim ise sende,
Sevdalı yüreğim dayanmıyor sensizliğe,
Ayrılık olmasın artık bizlere,
İple bağlanalım ayrılık kaçsın geriye.

Hep hayallerimde, rüyalarımdasın bebeğim.
Kalbimde, özlemimde sen bendesin sevdiğim.
Yattığımda, kalktığımda, soluduğumda,
Bir nefessin, yaşamsın, hayatımda.
Bir kor var yakıp yakıp kavuran,
Bir yürek var hep seven sensiz kalmayan.

Uçmuştu iki balon, gökyüzüne,
Ayrılık yoktu gidiyorlardı ölümsüzlüğe,
Gözlerim onlarda kalbim ise sende,
Sevdalı yüreğim dayanmıyor sensizliğe,


RABBİM razı olsun
Ayrılık olmasın artık bizlere,
İple bağlanalım ayrılık kaçsın geriye.