çevresinde genelde çok sevilir,iltifatlar edilirdi.ama iç dünyasını bilen ve ya merak eden yoktu.bir insanın tüm iyi duygularını kullanıp yanlızlığa mahkum edişti belki de.yüzü gülme pozlarında olsada gönlünü hep ağlattılar,farkında olmadan belki ama ağlattılar işte.bir kadın sadece o olduğu için sevilmek ister.ne becerileri,ne iyiliği veya fedakarlığı,ne güzelliği vs vs bunlar işe katılmaksızın sadece insan olarak sevilmek,değer verildiğini hissetmek ister.ama günümüzde böyle mi?maalesef değil.bir kişiyi sadece insan olduğu için seven yok.hiç bir özelliğini ortaya katmadan iyi-kötü,güzel-çirkin,becerikli-beceriksiz vs. nötr olarak görüp karşılıksız sevmek.kime sorsan gönül güzelliği der ama yalan.önemli olan dış güzellik,belki de gönlünü sevdiler ama güzel bulmadılar.dostum dedikleri de dost mudur gerçekten?onu sadece iyi değil kötü özellikleriyle de kabul edebilirler mi acaba?onlara iyi davranmasa yine aynı sevgiyi verebilirler mi?bunu anlamak imkansız gibi bişey.heyhat geçen ömrüne................
Ne kadar toplarsan topla, bir gün bırakacaksın.
Ne kadar yaşarsan yaşa, bir gün öleceksin.
Ne yaparsan yap, bir gün hesabını vereceksin.
![[Resim: 9qfd91186dd20fz6.gif]](http://img147.imageshack.us/img147/9978/9qfd91186dd20fz6.gif)