1- Şirketteki herkesin, işinin sahibi olduğunu anlatmaya uğraştım. Yani, şirketimi sahiplenmedim, bu şirket benim demedim. Başarımızın sırrının sen ben değil, biz olduğuna inandırmaya çalıştım.
2- Yetki verdiğim arkadaşlara, kendimden daha çok güvendim. Onların yalnız bana değil, ahirette yüce Allah’a da vereceği hesaba göre çalışmasını anlattım.
3- Görevine bakmadan, herkesi kendimden daha kıymetli gördüm; kimseyi incitmemeye çalıştım.
4- Bütün çalışanları, dünya ahiret kardeşim olarak gördüm. Hiç kimseye işçi diye bakmadım.
5- Herkesin bütün isteklerine, elimden geldiği kadar yardımcı oldum. Bazılarının hallerine bakarak, karşılıksız yardımlarda bulundum.
6- Görevine bakmadan, haklının yanında oldum. Hiç kimseyi diğerine ezdirmemeye çalıştım.
7- Hep vermeyi düşündüm, almak aklıma bile gelmedi. Menfaatimi hiç düşünmedim.
8- Bana en büyük zararı verip, hakaret edenleri de affettim. Elimden gelen iyiliği yine yaptım.
9- Hiç kimseyi incitmemeye, herkese karşı güler yüzlü ve tatlı dilli olmaya elimden geldiği kadar gayret ettim.
10- Herkesin fikrine hak verdim. Sabırla dinledim. Sonunda da doğru olanı söyledim.
11- Hayatım boyunca kanunlara uymaya çalıştım. Herkesin de uyması gerektiğini anlattım.
12- Mümkün olduğu kadar kendimi aradan çektim. Herkesin başarılı olmasını bekledim.
13- Çok zarar ve sıkıntı çektim; ama hiç kimsenin, yüzüne vurmadım, sabrettim.
14- Birbirlerini çekiştirmekten, dedikodudan ve fitneye sebep olmaktan sakınmalarını söyledim.
15- Görevine bakmadan herkese kıymet verdim. Unutulmuş değil, hep aranır bir eleman durumunda olduğunu hissettirmeye çalıştım.
16- Elemanların getirdikleri teklifleri, uygunsuz olsa bile, takdirle karşılamaya çalıştım.
17- En büyük başarımızın birlik ve beraberlikte olduğunu, kendimizi beğenmekten ve başkalarını hakir görmekten çok sakınmamız gerektiğini, her zaman anlatmaya uğraştım.
18- Hayatın fâni olduğunu, asıl gayenin insanların duasını almaya ve Allahü teâlânın rızasını kazanmaya bağlı olduğunu anlattım.