Bir kenarda durup senin yasamini izleyerek sessizce sirami bekledim. Ve hep sevdim seni. Sen gülerken, aglarken, severken, kanarken, kanatirken, orada öylece durup sevdim seni.
Elimden de baska birsey gelmedi.
Hiç sikayet etmedim senden. Hiç sikayet etmedim sevginden. Hiç sikayet etmedim SEVGİSİZLİĞİNDEN. Asla sevilmek için siramin gelmeyeceginden.
Bilerek girdim bu oyuna. Ve çikip gitmeyi, seni birakmayi, seni artik sevmemeyi göze alamayacagima göre sikayet etmeye de hakkim yoktu.
Kendimce sebepler buldum. Kendimce haklar verdim, kendimce haklar aldim kendimden. Sadece küçük bir ihtimal için kendimce senin oyunlarinla savastim.Senin hayatin tüm gerçekligiyle sürüp giderken gözlerimin önünde, ben kendime yalanlardan bir yasam yarattim.
Hiç sikayet etmedim. Hiç suçlu aramadim. Çünkü ben bunlari sadece kendim için yasadim.
Kendim için sevdim seni. Seni sevmek beni yasama yakin tuttugu için. Seni sevdikçe kendime baglandigim için. Seni sevdikçe herseyi sevdigim için.
Hiç bir zaman bir hayatim olmayacagini bile bile. Senden bir hayat istemeye hakkim olmadigini düsüne düsüne. Içten içe beni çok sevmeni isteyerek ve bunun hiç olmayacagini bilerek sevdim seni.
Elimden de baska bir sey gelmedi.
Sonra yoruldum orada öylece durmaktan. Dahil olmadigim bir yasami izleyerek içindeymisim gibi davranmaktan. Yoruldum disarida kalmaktan. Buna hakkim yoktu farkindaydim. Çünkü ben bunlari kendime, kendim yaptim.
Zor zamanlarinda elinden tutarken bunun bir anlami olmadigini bile bile yaptim. Sen aglarken kanayan yüregimin yalvarislarini duymayacagini bile bile sarildim sana. Sen hayattan vazgeçerken umurunda olmadigini bile bile yalvardim. Sadece bir an için seni mutlu edebilirsem, dünyanin en mutlu insani oldugum için çirpindim.
Aciz bir askti bu. Bencil bir askti. Çaresiz ve imkansiz bir askti.
Ama yine de çok büyük bir askla yasadim bunlari.
Sadece kendim için yasadim.
Yoruldum sonra. Sen de benim için birseyler yap istemeye basladim. Benim için yapacak hiç birseyin olmadigini bile bile istedim.
Mesela sevebilirdin beni.
Seni sevdigim kadar olmasa da sevebilirdin, az da olsa, bir anlik da olsa, gücün ne kadarina yetiyorsa.....
06/07/2012 İçinde bulunduğum durumu kimseye anlatamam, sen de anlamazsın. Ben bile anlamıyorum ki başkasına nasıl anlatırım!
Franz Kafka