Öldüğüm gün tabutum götürülürken
Bende dünya derdi var sanma.
Benim için ağlama. Yazık, vah vah, deme.
Şeytan’ın tuzağına düşersen o zaman ağlamalısın.
Cenazemi gömdüğün vakit ayrılık, deme.
Beni toprağa verdikleri zamen elveda, demeye kalkma.
Çünkü mezar, cennet topluluğunun perdesidir.
Batmayı gördün, değil mi? Doğmayı da seyret.
Güneş ile Ay’a bakmaktan hiç zarar gelir mi?
Yere hangi tohum ekildi de bitmedi?
İnsan tohumunun bitmeyeceğinden mi şüphe ediyorsun?
Benim ayağımın altında yedi kat gökler vardır.

Mevlana