Dert beni çok yoruyor benden gittin gideli
İçimdeki son umut çoktan sararıp soldu
Ruhum imdat arıyor benden gittin gideli
Kaybolan mutluluğun ardı sıra giderim
Sevdamın bedelini gençliğimle öderim
Bir yudum tebessümü çok görüyor kaderim
Yüzüm asık duruyor benden gittin gideli
Kor oluyor acıma alıp verdiğim nefes
Hasretin zindan gibi dört yanımda dar kafes
Deli diyorlar bana halimi gören herkes
Aklım alarm veriyor benden gittin gideli
Devirdiğim kadehler şahittir bu halime
Acımı tercümeye yetmez hiç bir kelime
Sensizliğin çarkında sevmelerim bin lime
Hayallerim eriyor benden gittin gideli
Yönlerimi şaşırdım neresi doğu, batı
Meçhule sürüyorum hayat denen kır atı
Kerem'in gönlündeki yangının yüz bin katı
Yüreğimi sarıyor benden gittin gideli
Saatler durmuş sanki geçmek bilmiyor zaman
Anlamsız bir boşlukta duygularım toz duman
Ayrılığın sillesi dinlemiyor ki aman
İnsafsızca vuruyor benden gittin gideli
Üzerime çığ düşse söndürmüyor közümü
Çalıp götürdün benden gülümseyen yüzümü
Eşim, dostum özlemiş hoş beşimi, sözümü
Herkes beni soruyor benden gittin gideli
Bir zelzele sonrası zavallı gönül hanım
Neredeyse çekildi damarımdaki kanım
Hicranlı bedenimden firar etmekte canım
Zincirleri kırıyor benden gittin gideli
06/07/2012 İçinde bulunduğum durumu kimseye anlatamam, sen de anlamazsın. Ben bile anlamıyorum ki başkasına nasıl anlatırım!
Franz Kafka