Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen
Merdüm-i dîde-i ekvân olan âdemsin sen

Her birimiz bir ayeti kerimeyız biraz , çoğu zaman tefekkür daha çok ımtihan !
Bir ben var benden içeri !

Mevlana
"Ben zerreyim, sen benim güneşimsin; ben gam hastasıyım, sen tam benim ilacımsın!
Kolsuz, kanatsız arkanda uçar dururum, sanki ben bir saman çöpü olmuşum, sen de benim kehribarımsın."
sözlerinde bazan kolsuz kanatsız uçan biri, bazan saman çöpü dür yani varlık sahasını henüz terketmemiş durumdadır. sonrasında "sen hâla zerrelerle mi dolaşıyorsun " cümlesine karşı cevap veriyor:


"ben oyle bir zerreyim ki,
bütün âleme isyan etmisim.
havaya, topraga isyan etmisim,
atese, suya isyan etmisim.
alti yone isyan etmisim.
bes duyuya isyan etmisim.

hava, toprak, ates, su da neymis ki,
alti yon de neymis,
bes duyu da ne.
benim icin hic bir sey umurumda degil." diyerek " HİÇ" olmuş hiçliğin farkına varmış varlık sahasını terketmiştir..peki sonrasında ne mi olmuştur?

Mevlanın baktığı yerden bakanlar zerrelerin raksına şahidlik ediyorlar.
Bediüzzaman'ın Zerre risalesinin okunmasını tavsiye ederim.

Bi Zerreyim YA RAB..! Ben Lutfuna Talibim
Hala bitmeyen isteklerimiz var...



Hala tükenmeyen arzularımız var.


Ama bir gün kulağımıza gelecek bir ses:


“Ahirete bir yolcun var"..


Rabbim o günde cümlesinin bizlerinde yardımcısı olsun inşALLAH...

.......... Uzun zamandır bu tarz derin mevzulara ait kitapları okumamayı seçtim.. Okuduğum kitaplarda gezinirken sahibinin kendi dünyasında ki kendi ekranını izlediğimi fark ettim.. . Onların sokaklarında dolaşıyor, onların o sokakları görüp gösterdiği yada göstermediği gibi canlandırmaya çalışıyordum zihnimde... (Göstermedikleri gibi diyorum; çünkü, onların kimseye bir şey gösterme gibi bir kaygıları yoktur, onların hiç bir şey umurlarında değildir...). Oysa hakikat benim anladığımdan çok farklıydı,sonradan farkettim.. Bu yolun revanları için kendilerine özel güller, sümbüller, renkler vardı. Herkes kendi gülünü, sümbülünü görüyor, hiç bir yolcu için gülün rengi, sümbülün şekli, bülbülün sesi aynı olmuyordu... Sadece dil aynı olunca terennüm de aynı oluyordu..Her Aşık yüreğinde ki aşkı, hüznü, hasreti anlatırken aynı cümleleri kuruyorken aslında farklı şeylerden bahsediyordu..sadece bize aynı gibi geliyordu. Ekran tamamen kişiye özeldi aslında. Mevlana'nın 2-3-4-7. basamağı ona özeldir.. Nasıl ki 7. basamaktan seslenenlerin sesinin ahengini 6. basamakta olan anlayamazsa; aynı basamağa gelmiş faklı kişilerin her birinin kendi özel sokağı, kendine ait ekranını vardı sadece.. Ve sadece yol aynı olsada yolcu ve sokağı farklıydı...Farklı görüyor farklı işitiyordu. Her biri hesapsız ayrı ayrı rızıklanıp duruyordu.
Bu tarz okuduğum kitaplarda kendimden bir şeyler bulurum düşüncesindende vazgeçtim. Bir başkasının sokaklarında dolaşmanın yapay hazzındansa Umudumu yüce yaratana O'nun sonsuz ve hesapsız rızkıyle lütfedeceği çöl bile olsa kendi sokağıma çevirdim, kendi sokağımın kumları, başkalarının vahasından çok daha hakikatti aslında.

Buda güzel bir bakış açısı, herkes kendi bakış açısıyla gitsin, nasıl olsa Mevlaya giden yollar insanların nefesleri sayısınca çoktur..