Ben senin için....

Ben senin için hamal oldum
Taşıdım tonlarca ağırlığındaki sevgini
Ama sen bir tebessümü bile çok gördün bana...

Sana gülüm dedim.
Çünkü sen çölde açan bir gül kadar değerliydin benim için
Yanıldım! Gül olan bendim
Ben her gün susuzluk çekerken
Sen elindeki sevgi kovasını üzerime döküp ferahlatmadın..

Daha sonra yer taşı oldum
Sen ise bu taşı hep ayaklarınla çiğnedin....
Bir gün bu taşı kaldırıp serpmedin!
Belki bunu yapsaydın üzerimdeki bu aşk,
toz olup “ bu erkek sana yanıyor” diyecekti...
Ama bunu da yapmadın
Attın bir kenarıya
Yosunlarla başbaşa kaldım....
Çaresiz bekledim bir gün gelecek beni alacaksın diye...

Ve son olarak bülbül oldum
Hergün gelip camına kondum
Yalnızım bırakma sevdiğim dedim
Ama sen bülbülün lisanını anlamayacak kadar gafletteydin
Kapattın pencereleri ....
Çektin perdeleri...

Ben seni sevdim
Vefasızlığınla,şımarıklığınla
Herşeye rağmen beni bir kenara fırlata bilmen becerinle....

Seyyid KEMERKAYA

ilginç