Ben hasreti sevdim
Vuslattan çok
Geceyi sevdim siyah zülüfleri dağınık
Ben uykusuzluğu sevdim
Uyanık gezmekten çok
Yanmayı sevdim
Serin sulardan uzak
Sonra ızdırabı sevdim
Aydınlık sabahlara gebe
çekilen çileyi sevdim
iki büklüm gezmeyi; kan ağlarken gülmeyi; anadan, yardan geçmeyi
Dünyadan vazgeçmeyi sevdim
ne Cennet sevdası, ne Cehennem korkusu
Ben Yaradan'a aşkı sevdim
O'nun aşkını, O'nu sevmeyi, uğrunda koşmayı,
düşmeyi, ölmeyi sevdim..
Ve toplayıp bu sevdiklerimi Huzura sermeyi
Alnımı yere mıhlayıp
Sana geldim, af dilemeye geldim, affa layık olmasamda demeyi
Gözlerim kuruyana dek ağlamayı
Ve secdede ölmeyi sevdim
Allah'ım başka sevgim yok benim
Ben SENi SEVMEYi SEVDiM...