kadar mutlulardı ki herkes onlara imrenerek bakıyor "bu devirde böyle bir aşk hayret" diyorlardı. 10. yıllarına bir kız bir erkek çocukla girmişlerdi.
Fakat o yılın sonunda erkek değişmeye başlamıştı. Eve geç geliyor. Gözü ne eşini ne de çocuklarını görüyordu.
Ve bir gün "hayatımı yaşayacağım" diyerek evi terk etti.
Ne eşin gözyaşları ne çocukların baba hasreti erkeği eski günlere döndüremedi.
O güzel evlilik harap oldu. Erkek yeni aşkıyla hayat sürerken genç kadın o enkazın altında çocuklarıyla yalnız başına kaldı.
Son günlerde bu ve buna benzer erkeğin veya kadının evi terk ettiği durumlarla karşılaşıyoruz. Ama bir gerçek var ki; daha çok erkekler hislerine mağlup oluyorlar. His ve hevesleri uğruna dünyayı eş ve çocuklarının başına yıkıyorlar. Belki sevgi iradeye bağlı değil. "Gönül ferman dinlemiyor." Belki çalışma yerindeki alımlı kadınlar insanın gözünü boyuyor.
Amaaa!
İnsana verilen sevgi de çiçekten çiçeğe konmak için değil kendisine emanet edilen ve sinesine sığınan eşini ve çocuklarını şefkatle sarıp sarmalaması için verilmiştir.
Evliyken "ben âşık oldum" diyenler sevgilerini kendi nefislerine sarf edip her şeyi nefislerine feda edenlerdir. Bu nefsani bir sevgidir. Süfli duyguların tatminidir.
İnsan sadece nefsini sevmemeli. Çünkü nefis daima kendini düşünür zevk ve menfaati için çabalar. Aklı başında olan bir insan kendisine verilen sevgi duygusunu eşine ve çocuklarına sarf ederek onların mutluluğu ile mutlu olur.
Sırf kendi mutluluğu zevk ve lezzeti peşinde koşan yıldız böceği gibidir. Çünkü o bütün dostlarını ve sevdiği eşyayı karanlığa gark eder nefsindeki küçük bir ışıkla yetinir. Yıldız böceği gibi kendi nefsinin cüz'i zevki için karanlığı göğüslemek yerine güneş gibi çevresindekileri kucaklamak ve başlar üstünde hayat kaynağı olmak gerek... Sadece kendin için yaşama İnsan evliyse ve hele de çocukları varsa önce nefsini değil onları düşünmelidir. Zaten insanı insan yapan özellik hamiyet muhabbet şefkat merhamet vefa sadakat ve fedakârlık gibi duygulardır. Bu duygular lüzumsuz boş malayani zevk ve sefa peşinde kullanmak için verilmemiştir.

bazen nefsınden once, sorumluluk duygusunu yuregınde hıssedebılmelı ınsan...

başkasına aşk mevzuunda bilinç altı etkenlerden birisi yaşlanmanın verdiği psikolojik baskıyı dengelemek olabilir. Evli erkeklerin çok büyük kısmı 17-18 yaşlarındaki genç kızlarla kaçmaları bu düşüncemi desteklemektedir.

Yazıda iş yerindeki alımlı kadınlar kastediliyor, halbuki günümüz Türk erkeği mantığında genç kız, iş yerindeki alımlı kadından daha çekicidir. Öbürü genellikle "dalga" dediğimiz tiptir, ancak 18 yaşındaki bir kızı kendine aşık eden erkeklerin %90'ının gözü başka bir şeyi görmez. İşte öbür yüzde 10 da, işte Allah'tan korkan, ibadetini yapan takva sahibi kişiler dediğimiz kişiler. Ya da gerçekten karakter sahibi olan kişiler.

Genelde dediğim gibi bilinç altı etkenlerden dolayı kişide az biraz Rabbine karşı itaatsizlik eğilimi varsa ve eline böyle bir fırsat geçerse, bunu değerlendirir, hatta şeytan da karıştırır, işte eskiden de müslümanlar çok kadınla evleniyordu, cevaz vardır filan. Halbuki islamda her şey nettir, mantıklıdır. günümüzde tek eşlilik mantıklı olduğuna göre şeriat onu diyor demektir. ama işte insan nefsine yenilince, tüm deliller nefsini tatmin edecek şeyleri gösterir.

O durumdaki bir erkek için 18 yaşındaki bir kızla evlenmek, kendi kafasında ilahi bir emir gibi kutsallık kazanır. Bu konu da insanın içindeki deccallerden biridir, erkeklerin büyük çoğunluğunun karşılaştığı bir durumdur ve deccalle savaşır gibi savaşmak gerekir. Yoksa, yine erkeklerin epey bir kısmının yaşadığı gibi, yasadışı ilişkiler yaşanmakta ve konu örtbas edilmekte, örtbas edilemediği durumlarda yuvalar dağılmaktadır.

Allah inananları böyle belalardan muhafaza etsin, nefislerindeki deccalle savaşlarında yardımcısı olsun.

demekki erkeğin fıtratı böyle, belki de bu yuzden 4 e kadar yolu var