kırık kapaklı bir ufak şişeden
akan bir damla gözyaşıydı
elleri pıtırcık
gözleri maviye çalan çekik gözlü
hafif de yaramazdı
evin neşesi olan bir çocuğun çaresiz bakışını
evin ortasındaki eskimiş sehpası yaşardı.

sabit gözleri mahrum
iniltisi nağme dudak...
ve bir gün dön de ayna-i meşhurede kendine bir bak
inamını mahvedip durduğun bu garip evde
bir çocuk ağlıyor da ıslak mı ıslak...

ey buranın en namütenahi duran gölgesi
evinin en ücra yerinde bir adsız durak
iki çizgi olmuş alnının yekparesi
iz verir sabahsız akşamlar kaçak

yaprak gibi titrek durur ellerim
şimdi seni değil de bir rüzgarı beklerim

sen orta yerinden ayrılmış hayatım
ben o hayatın kıyısında duran
sen bir gün değil her gün uykusuz
ben kendisine yatağı namahrem olan

uzun bir nöbetten geri döner uykular
yastığımda hasret giderir fersiz gözlerim
ışık diye açılan pencere
bir sen olur bir ben olur beklerim.

hado77

KALEMINE YUREGINE SAGLIK,COK GUZEL YAZMISSIN....

yaprak gibi titrek durur ellerim
şimdi seni değil de bir rüzgarı beklerim

çook güzel bir ifade..
bu şiirinizi çok beğendim yüreğinize sağlık..

selamun aleykum

ALLAH teala bizlerden razı olsun.

aleykumselam acmain