Ümmet için ağlayanlara “Bekkâûn” adı verilir.
Onların insanlık için döktükleri gözyaşı gönüllerindeki ilahi aşktan ve sahip oldukları ilahi ahlaktandır.
Ümmetin derdiyle dertlenmeyenler onlardan değildir.
Müminler için ağlamak ve istiğfar etmek, Allah Rasulü (s.a.v.)’in halidir.
Allah Rasulü s.a.v. Efendimiz insanlık ve ümmeti için ağlıyordu. Gözyaşlarıyla Yüce Allah’tan müminlere mağfiret, kafirlere hidayet istiyordu.
ariflerden Şakik-i Belhi (k.s.): “Kim kötü hale düşmüş birine acımazsa, onun kendisi en kötü haldedir.” buyurmuştur.
Zünnun-ı Mısri (k.s.) hazretlerine:
– Kiminle arkadaşlık edelim, diye sorulunca:
– Hastalandığın zaman ziyaretine gelen ve bir günaha düştüğünde senin için Allah’a yönelip istiğfar eden kimseyle arkadaşlık et, buyurmuştur.