Bazen yazmak istemez insan; Gönül Atölyesinde Tüm Makineleri SUS turur...
Kalemi kırmak, kağıdı yırtmak, bilgisayarı devirmek, tüm mesajları
silmek ister bazen.
Susmak ister, yorulmak, dağılıp paramparça olmak
ister.
Büyük bir yorgunlukla derin bir uykuya dalmak, derin bir
susuzlukla, kana kana sular içmek, dağılıp paramparça olup yeni
baştan dirilmek ister.
BAZEN yazmak İSTEMEZ İnsan...Cümle kapısının eşiğine Gelir Durur;
Parmakları ile bilgisayarın klavyesi, kalemi tutan eli ile kağıt
arasında bir yabancılık keşfeder. Harflerin yerini ve şeklini unutur
bir süre.
Bazen...
........Muahabbetle.....
Kalemi kırmak, kağıdı yırtmak, bilgisayarı devirmek, tüm mesajları
silmek ister bazen.
Susmak ister, yorulmak, dağılıp paramparça olmak
ister.
Büyük bir yorgunlukla derin bir uykuya dalmak, derin bir
susuzlukla, kana kana sular içmek, dağılıp paramparça olup yeni
baştan dirilmek ister.
BAZEN yazmak İSTEMEZ İnsan...Cümle kapısının eşiğine Gelir Durur;
Parmakları ile bilgisayarın klavyesi, kalemi tutan eli ile kağıt
arasında bir yabancılık keşfeder. Harflerin yerini ve şeklini unutur
bir süre.
Bazen...
........Muahabbetle.....
SUS"MA" LAR KALMIŞ BİR TEK...
Bütün cümleler tek tek çekip gitmiştir. Susmalar kalmıştır bir tek.
Kimseler anlamaz seni. Anlat dese de dilleri dinlemez hiçbirinin yüreği…
Eskisi gibi değildir hiçbir şey.
Oturduğun yerden kalkamazsın. Kitaplar sana raflardan bakar,
Arkadaşlarınla içilen o sıcak çaylar soğumuştur.
artık geceleri çay elini ısıtmaz olmuştur.
Kar ve yağmurda yürümelerde yok olmuştur.
Her çalan telefona bakılmaz olmuştur. Suskulara sığınılmıştır…
Neden olmuştur bunlar kimse anlamaz… Ve bilmez…
Düşüncelerde kaybolursun neyi düşündüğünü unutarak.
Herkes gelip geçer de....
İşte bu "de" den sonrasını siz getirin dostlar...
.......KALBİ MUHABBETLE...
