Sırrı Sakati Hazretleri esnaflık yapardı. Bir kere dükkanlarının bulunduğu çarşıda yangın çıkmış, bütün dükkanlar; terlikçiler, örücüler, elbiseciler tamamen yanmıştı... Halk yangın yerine koşmuş kimin dükkanı yanmış, kimin yanmamış diye gezmeye gelmişlerdi.
Yangın yerinden ayrılan bir zata rastlayan Sırrı Sakatî Hazretleri
" benim dükkan da yanmış mı? "
diye sordu.
Adam:
" bütün dükkanlar yandığı halde seninki yanmamış"
dedi...
Sırrı Sakatî hazretleri,
"elhamdulillah..."
dedi.
Fakat dönüp evine geldikten sonra hata ettiğini anlayarak
" Yanan diğer dükkanlar müslüman kardeşlerimin dükkanlarıydı.Bunu nasıl düşünemedim... "
diye tam otuz yıl göz yaşı dökerek ağladı.
Cenab-ı Allah'tan affını diledi.

Gazzedeki kardeşlerimizin evlerine/başlarına düşen bombalar başımıza düşmüyorsa şükür mü ediyoruz?

Aslında çoğumuz birşey yapamadığımız için perişanız, ahlanıp vahlanmamızın sebebide birşey yapamamak ..ne yapabiliriz onuda bilmiyoruz..

bizim.bireysel olarqk yapabilcegimiz sey isrwil urunleri almamak ve gucumuz yettigi oranda maddi yardim yapmaktir

Ve daha iyi müslüman olmaya, eksiklerimizi kapatmaya çalışmak.
Bazen halis müslümanın duası kaç bombadan etkilidir.

İnş öyledir...