ey kırağı
ey elem tapınağı
ey ateş gözlü hayal
kurutulmuş başaklarda büyüyen
köpük benizli matem

yetim bir direğe bağladın beni
akıttın üstüme çavlanlarını
dumanı olmayan bir yangın gibi
sardın odaları gündönümünde

ey çıban yıldızı
rüzgarı bile ürküten sızı
dağların çiçeği göllerin kızı
sensiz götürmelimiyim çadırımı göklere
şamdanları karartan yüreklere

hep aynı zincirin halkalarından
ne zaman ve neden, niçin ve nasıl
bir volkandan sızar gibi sızıyor
kuruyan dudaklarıma
beni benim dehşetimden kurtaran
bir yağız atlı bekliyorum velhasıl
adı sonra konulacak bir çocuk
doğsada gecenin rahminden sessiz
kayar bütün yıldızları evlerin
baki olandır asıl